Showing posts with label Historical. Show all posts
Showing posts with label Historical. Show all posts

Monday, 12 September 2022

చెత్త కుప్పలో వదిలివేయబడ్డ జీవకుడు వైద్య శిఖామణిగా ఎలా ఎదిగాడు? Ancient Indian Physician Jivaka - History

 


చెత్త కుప్పలో వదిలివేయబడ్డ జీవకుడు వైద్య శిఖామణిగా ఎలా ఎదిగాడు?

వైద్య శాస్త్రంలో ఎంతో కీర్తి గడించిన మహానీయుల ప్రస్తావన, మన పురాణాలలో స్పష్టంగా వివరించబడి ఉంది. మొక్కలూ, మూలికలతోనే అంతుచిక్కని వ్యాధులనుండీ, ప్రాణాపాయమైన వ్యాధులనుండీ, ఎన్నో ప్రాణాలను కాపాడిన వైద్యశిఖామణలున్నారు. వారిలో, అపర ధన్వంతరిగా పిలువబడే సుశ్రుతుడి గురించి, మన గత వీడియోలో తెలుసుకున్నాము. సుశ్రుతుడి గురించిన మన వీడియో చూడాలనుకుంటే, దాని లింక్ ను క్రింద డిస్క్రిప్షన్ లో పొందుపరిచాను. మన సనాతన ధర్మ గొప్పతనాన్నీ, మన సంస్కృతిలో ఉన్న ఔన్నత్యాన్నీ చాటి చెప్పే మహానీయుల గాధలను మీకు అందించాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను. అందులో భాగంగానే, ఎన్నో వేల సంవత్సరాల క్రితమే, ప్రపంచానికి నాగరికత అంటే తెలియని సమయంలో, ఎన్నో అద్భుతాలు చేసిన మహర్షుల గురించీ, వైద్య ఆచార్యుల గురించీ వీడియోలు అందిస్తూ వస్తున్నాను. అటువంటి వారిలో, బుద్ధుని అంతరంగిక వైద్యుడిగా, మగధ రాజ్యానికీ, బింబిసారుడికీ ఆచార్య వైద్యుడిగా, మెదడుకు సంబంధించిన శస్త్ర చికిత్సలు చేయడంలో మేటి వైద్యునిగా, బౌద్ధ, జైన మత గ్రంథాలలో సైతం స్థానం సంపాదించుకున్న మేధావి, జీవకుడు. బుద్ధుడికీ, జీవకుడికీ పరిచయం ఎలా జరిగింది? అసలు జీవకుడి వృత్తాంతం ఏమిటి - అనే విషయాలతో పాటు, బుద్ధునికి ప్రధాన శిష్యుడిగా, అనుయాయుడిగా మారడానికి ఎటువంటి సంఘటనలు దోహదం చేశాయి - వంటి ఆసక్తికర విషయాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/3AMFYlYPDVs ]

కొన్ని ఆధారాల ప్రకారం, జీవకుడు రాజగృహనగర వేశ్య కుమారుడు. ఆమె అతడికి జన్మనిచ్చి, చెత్తకుప్పలో వదిలి వెళ్ళిపోయింది. ఆ బాలుడిని మగధ రాజవంశీయుడైన అభయుడు తీసుకువచ్చి, జీవకుడిగా నామకరణం చేసి, అలనా పాలనా చూసుకున్నాడు. యుక్త వయస్సు వచ్చాక, విద్యాభ్యాసం కోసం తక్షశిలకు పంపించాడు, అభయుడు. ఏకసంథాగ్రాహి అయిన జీవకుడు, ఏడు సంవత్సరాలు వైద్య విద్యను అభ్యసించాడు. ఒకనాడు వైద్య గురువైన ఆత్రేయను కలిసి, "తన చదువు పూర్తయిందా?" అని అడిగాడు జీవకుడు. అందుకు గురువు ఒక గడ్డపారను చేతికిచ్చి, తక్షశిలకు ఎనిమిది మైళ్ళ కైవారంలో, వైద్యానికి పనికిరాని మొక్కలను తనకు తెచ్చివ్వమని చెప్పాడు. అలా గురువు గారి మాట ప్రకారం, కొన్నాళ్ల పాటు తక్షశిల చుట్టూ ఉన్న ప్రతీ మొక్కను పరిశీలించాడు. కానీ, అతనికి వైద్యానికి పనికి రాని మొక్కంటూ ఏదీ కనిపించకపోవడంతో, ఒట్టి చేతులతో తక్షశిలకు తిరిగి వచ్చాడు. సంగతి తెలుసుకున్న వైద్య గురువు ఆత్రేయ, జీవకుడి విద్య విజయవంతంగా పూర్తయిందని సంతోషించి, కొంత ధనం చేతబెట్టి, దీవించి పంపించాడు.

అలా జీవకుడు, ప్రకృతిలో పనికిరాని మొక్కంటూ ఏదీ లేదని తెలుసుకోవడమే కాక, ఎన్నో సందర్భాలలో నిరూపించాడు కూడా. అయితే, జీవకుడు విద్య పూర్తి చేసుకుని తిరిగి వచ్చే సమయంలో, అయోధ్యా నగరంలో, ఒక శ్రేష్టిగారి భార్య, శిరస్సుకు సంబంధించిన వ్యాధితో బాధపడుతుండగా, జీవకుడు ఆమె వ్యాధిని నయం చేశాడు. దాంతో సంతోషించిన శ్రేష్టి, ఆనాటి సోమ్ము ప్రకారం, 12 వేల కహాపణాలనూ, ఇద్దరు నౌకర్లనూ, గుర్రపు బగ్గీనీ బహుకరించి పంపించాడు. ఆ ధనాన్ని తెచ్చి అభయుడికిచ్చి, అతని ఆశీర్వాదం తీసుకున్నాడు. ఆనాటి నుండీ మగధ రాజ్యానికి రాజ వైద్యునిగా, అనేక సేవలు అందించాడు. అప్పటిలోనే జీవకుడు, కపాలాన్ని ఛేదించి, మొదడులోని రెండు యెటిక పాములు, అంటే tape warmsని తీశాడని, బౌద్ధ గ్రంథంలో వివరించబడి ఉంది.

వేరు మూలికలతో కషాయం, లేపనాలూ, పిండికట్లూ, ఔషధగుణాలూగల నూనెలను వాడటం, శస్త్ర చికిత్సలోనూ, పలురకాల వైద్యవిధానాలను అవలంభించాడు. శస్త్రచికిత్సలు చేసేటప్పుడు, ముందుగా రక్తాన్ని గడ్డకట్టించి, ఆ తరువాత పదునైన కొమ్మును వాడి, చికిత్స చేసేవాడు. వైద్యంలో ఎన్నో మెరుగైన పద్ధతులను అనుసరించేవాడు. జీవకుడు వైద్యునిగా, చుట్టు ప్రక్కల అన్ని రాజ్యాలలో ఎంతో పేరుగడించాడు. ఒకనాడు బుద్ధుడికి ఆరోగ్యం పాడైయింది. విపరీతమైన దగ్గు, ఊపిరి తీసుకోవడంలో ఇబ్బంది, నిద్రలేమి, నొప్పుల వంటి సమస్యలతో బాధపడుతుంటే, తన శిష్యుడైన ఆనందుడి సలహాతో, జీవకుడిని పిలిపించారు. జీవకుడు వస్తూనే, బుద్ధుడిని ఆనారోగ్యానికి సంబంధించిన ప్రశ్నలు అడగడం మొదలుపెట్టాడు. “దగ్గు వచ్చేటపుడు నోట్లోంచి శ్లేష్మం పడుతుందా? అది విషపు వాసన వేస్తుందా? రోజులో ఎంతసేపు వస్తోంది? పొడిదగ్గు మాత్రమేనా? ఊపిరి తీసుకోవడంలో ఛాతీ నెప్పులున్నాయా?” వంటి అనేక ప్రశ్నలను అడిగాడు జీవకుడు. వాటన్నింటికీ బుద్ధుడు సమాధానాలు చెప్పాక, “మీకు ఉన్నది ఊపిరితిత్తులలో సమస్య. దానికి నేను మూడు మందులు పట్టుకొస్తాను. వాటిని నేరుగా నోట్లోంచి తీసుకోనక్కర్లేదు. మందును మూడు ఫలాల్లో పెట్టి ఇస్తాను. వాటిని మూడు గంటలకోసారి వాసన చూస్తూ ఉండండి. వారం రోజుల్లో ఆరోగ్యం కుదుట పడుతుంది.” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ మర్నాడు మందు తీసుకువచ్చి, దానిని ఎలా వాడాలో చెప్పి, తిరిగి వెళ్ళబోతుండగా, ఈ మందుకీ, వైద్యానికీ ఖర్చు ఏమైనా ఇవ్వాలా? అని ఆనందుడు అడిగాడు. అందుకు తల అడ్డం తిప్పి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు జీవకుడు. ఆ తరువాత కొన్ని రోజులకు జీవకుడు, తన సేవకుడి ద్వారా ఒక రత్న కంబళిని బుద్ధుడికి పంపించాడు. ఆనందుడు ఆ కంబళిని చూసి, రాజుల దగ్గర మాత్రమే ఉండే ఇంత ఖరీదైన రత్న కంబళి, తన దగ్గరకు ఎలా వచ్చిందో తెలుసుకోవాలని విచారణ చేశాడు. జీవకుడు ఉజ్జయిని రాజైన చండప్రజ్యోతుడికి, కామెర్లు తగ్గించాడు. దాంతో అబ్బురపడి, రాజు ఓ రెండు రత్న కంబళీలు బహుమానంగా ఇచ్చాడు. అయితే, బుద్ధుడి బోధనలపట్ల ఆకర్షితుడైన జీవకుడు, ఒక కంబళీని ఆయనకు కానుకగా పంపించాడు. కానీ, బుద్ధుడు ఆ కంబళిని ముక్కలు ముక్కలుగా కత్తిరించి, ప్రతీ సన్యాసికీ ఓ ముక్కను ఇచ్చాడు. బుద్ధుడు చేసిన పని తెలుసుకున్న జీవకుడికి, బుద్ధుడి ధర్మమార్గంపై మరింత ఆసక్తి ఏర్పడి, ఆయన శిష్యుడిగా మారిపోయాడు.

మరోసారి, బుద్ధుడి కాలికి గాయంకావడంతో, జీవకుడు చికిత్స చేయడానికి వెళ్ళాడు. దెబ్బ బాగా లోతుగా తగలడంతో, కుట్లు వేసి కట్టు కట్టి, మూడు వారాల వరకూ విప్పకూడదని చెప్పి, ఈ దెబ్బ ఎలా తగిలిందని బుద్ధుడిని అడిగాడు. అందుకు ఆనందుడు చొరవ తీసుకుని, బుద్ధుడి మీద కోపం పెంచుకున్న దేవదత్తుడు, రాయిని విసిరాడు. దాని వల్లే ఈ గాయం అయిందని వివరించాడు. ఆ సంగతి విని కోపగించుకున్న జీవకుడు, “మిమ్మల్ని చిన్నప్పటినుండీ కష్టపెడుతూ, ప్రతీ పనికీ అడ్డుతగులుతూ, మీ మీద కోపంతో, ఈర్ష్యతో రగిలే మనుషులను, మీరెందుకు మీ సంఘంలో చేర్చుకుంటున్నారు?” అని ప్రశ్నించాడు. అందుకు చిరునవ్వుతో, “దొంగతనం చేస్తుంటే, ఓ దొంగకి దెబ్బ తగిలింది.. లేదా, కసాయి జంతువధ చేస్తుంటే, ప్రాణాంతకమైన దెబ్బ తగిలింది. వారు నీ దగ్గిరకి వైద్యం కోసం వచ్చారు. అప్పుడు నువ్వు వైద్యం చేస్తావా? లేక వాళ్లు చేసిన పనిని బట్టి, వైద్యం చేయాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తావా?” అని తిరిగి ప్రశ్నించాడు. ఛెళ్ళున చెంపమీద కొట్టినట్టు మ్రాన్పడిపోయిన జీవకుడు, మాట తడబడుతూండగా, “రోగి ఎటువంటివాడు, ఏం చేస్తుంటే రోగం తగిలిందీ? అన్న విషయం వైద్యుడు ఎప్పుడూ గుర్తుపెట్టుకోరాదు.” అని సమాధానమిచ్చాడు. అప్పుడు బుద్ధుడు, “ఈ సన్యాసం ఇవ్వడం, సంఘంలో జేర్చుకునే విషయం కూడా అటువంటిదే” అని చిరునవ్వుతో చెప్పాడు.

వారి సంభాషణ ముగిసిన తరువాత, మరో మూడు వారాల్లో కట్టు విప్పడానికి వస్తానని చెప్పి, జీవకుడు వెళ్ళిపోయాడు. మూడు వారాలు తిరిగేసరికి, భగవానుడి కట్టువిప్పడానికి బయల్దేరుతుంటే, శ్రావస్తిలో ఒకరికి ప్రాణపాయంగా ఉంది. తప్పక మీరు రావాలని, రోగి బంధువు కోరడంతో, తప్పనిసరి పరిస్థితిలో అక్కడికి బయలుదేరాడు, జీవకుడు. అయితే, ప్రాణం మీదకి వచ్చిన మనిషికి నయంకావడానికి, చికిత్స చేశాడు. కానీ, ఆయన కుదుట పడడానికి మరో మూడు వారాల సమయం పడుతుంది. ఆ రోజు సాయంత్రం జీవకుడు, బుద్ధుడి కాలికి కట్టిన కట్టు విప్పడానికి, విహారంలో ఎవరూ లేరన్న విషయం గుర్తుకు వచ్చి, ఏమి చేయాలో తోచని పరిస్థితిలో కళ్ళుమూసుకున్నప్పుడు, మానసిక ప్రకంపనలు కలగడం తెలియవచ్చింది. మనస్సులో ఎవరో తనతో మాట్లాడటానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నారని అర్థమయ్యింది. దాంతో కాసేపు మౌనంగా ధ్యానం చేయడం మొదలు పెట్టాడు, జీవకుడు. అయితే, తనతో మాట్లాడడానికి ప్రయత్నిస్తున్నది బుద్ధుడేమోననీ, కాలికట్టు ఎలా విప్పాలో చెప్పమని అడుగుతున్నాడేమోననీ భావించి, ఓ సారి ఆ కట్టుకట్టిన విధం, దాన్ని ఎలా విప్పాలో మనసులో విశదంగా, ఒక్కో మెట్టూ గుర్తు చేసుకున్నాడు. తరువాత, ఒక్కసారిగా మనసులో ప్రకంపనలు ఆగిపోయి, ప్రశాంతగా అనిపించింది.

తాను ఆ రోజు బుద్ధుడితో ప్రత్యక్షంగా మాట్లాడిన అనుభూతి కలిగింది. తరువాత మూడు వారాలకు శ్రావస్తి నుంచి వెనక్కొచ్చిన జీవకుడు, హుటాహుటిన వెళ్ళి బుద్ధుని కాలికేసి చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. కట్టు విప్పేసి ఉంది. గాయం మానిపోయి, దాని రూపు కూడా కనబడడంలేదు. నేను ధ్యానంలో మీకు చెప్పిన విధానాన్ని, మీరు నిజంగానే అవలంభించారా? అదెలా సాధ్యం అయింది? అని ప్రశ్నించాడు జీవకుడు. “ఆ రోజు నువ్వు ధ్యానంలో కుట్లు ఎలా విప్పాలో విశదంగా గుర్తుచేసుకున్నావు. దానిని గ్రహించిన నేను, నువ్వు చెప్పినట్టే చేసి, కుట్లు విప్పుకున్నాను. ఎప్పుడైతే ఇద్దరి మానసిక తరంగాలు ఏకం అవుతాయో, అప్పుడు ఆలోచనలు ఒకరికొకరికి తెలియడం, అంత కష్టం కాదు. మాట్లాడుకోవడానికి మనిషి ఎదురుగా ఉండాల్సిన పని లేదు. అందుకే భిక్షువులు ఎంత దూరంగా ఉన్నా, నేనెప్పుడూ వాళ్లతో ఉన్నట్టే.. భౌతికంగా, ఎదురెదురుగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.” అని బుద్ధుడు ఉపదేశించాడు. అప్పుడు జీవకుడికి అర్థమయ్యింది, బుద్ధుడు కారణ జన్ముడని. నాటి నుండి, బుద్ధుడి ప్రధాన శిష్యునిగా, అనుయాయునిగా మారిపోయాడు, జీవకుడు. ఇంతటి వైద్య పరిజ్ఞానం కలిగిన జీవకుడి గురించి, మన దగ్గరున్న పాఠ్యపుస్తకాలలో గానీ, అందరికీ అందుబాటులో ఉండే గ్రంధాలలో గానీ సమాచారం లేకపోవడం, గమనార్హం.

మగధ సామ్రాజ్యాన్ని పాలించిన బింబిసారుడి కాలంలో రాజ వైద్యుడిగా ఉన్న జీవకుడు, ఎందరో రాజులకు ప్రాణం పొసి, ప్రాణదాతగా అందరి మన్ననలనూ పొందాడు. మగధ రాజ్యాన్ని, మగధ సామ్రాజ్యంగా మలచిన బింబిసారుడికి సంబంధించిన మరింత సమాచారం, మన గత వీడియోలో ఉంది. దాని లింక్ ను కూడా డిస్క్రిప్షన్ లో పొందుపరిచాను.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః!

Monday, 1 August 2022

ప్రతి ఒక్కరూ నలోపాఖ్యానం తప్పనిసరిగా ఎందుకు వినాలి? Nalopakhyanam

   

ప్రతి ఒక్కరూ నలోపాఖ్యానం తప్పనిసరిగా ఎందుకు వినాలి!?

ఎవరు విన్నా, చదివినా, కలి దోషాన్ని హరింపజేసి, కష్టాలను కడతేర్చే నలోపాఖ్యానంలో, రసరమ్యమైన నల దమయంతుల ప్రేమ కథ గురించి మనం తెలుసుకున్నాం. గత రెండు భాగాలలో, నల దమయంతుల ప్రేమ చిగురించడం, దేవతలను ఒప్పించి పరిణయమాడడం, కలి ప్రవేశంతో నలుడు రాజ్యాన్నీ, సర్వస్వాన్నీ పొగొట్టుకుని అడవుల పాలవ్వడం, దమయంతి బాధను చూడలేక, ఆమెను అడవులలో వదిలి ఋతుపర్ణుని దగ్గర అశ్వకుడిగా, వంటవాడిగా చేరడం, దమయంతి అడవిలో దిక్కు లేకుండా తిరిగి, చివరకు తన పిన తల్లి అయిన ఛేది దేశపు రాజమాతను కలుసుకోవడం, తిరిగి ఆమె తన తండ్రి విదర్భరాజ్యాన్ని చేరుకోవడం వరకూ జరిగిన గాథను తెలుసుకున్నాము. చూడని వారి కోసం, ఆ భాగాల లింక్ లను క్రింద description లో పొందుపరిచాను. ఇక ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, విదర్భ దేశాన్ని చేరుకున్న దమయంతి, వికృత రూపంలో ఉన్న తన భర్త ఆచూకీ ఎలా కనిపెట్టింది? దమయంతి మారు మనువుకు ఎందుకు సిద్ధపడింది - వంటి ఉత్సుకతను రేకెత్తించే నలోపాఖ్యానంలోని చివరి అంకాన్ని తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/HTBq-RHPlbI ]

తన తండ్రి చెంతకు చేరి, రాజ సౌధంలో తన పిల్లలతో ఉన్నా, దమయంతి భర్త వియోగంతో బాధ పడుతూనే ఉంది. తండ్రి వద్దకు వెళ్ళి, తన భర్తను వెతికించి తీసుకురావాలనీ, లేకపోతే తాను జీవించలేననీ చెప్పి, కన్నీరు మున్నీరయ్యింది. భీముడు వెంటనే మరికొంత మంది బ్రాహ్మణులను పిలిచి, నలుని వెతకమని ఆదేశించాడు. వారితో దమయంతి ఇలా చెప్పింది. ‘నా భర్త ఇప్పుడు రాజ్యభ్రష్టుడు కనుక, మారు వేషంలో ఉంటాడు. మీరు వెళ్ళిన రాజ సభలలో ఈ విధంగా ప్రకటించండి. నీవు సత్యసంధుడవే కానీ, నీ సతిని వంచించావు. ఆమె అర్ధ వస్త్రం తస్కరించి వెళ్ళావు. అలా చెయ్యడం ధర్మమా? అని ప్రకటించండి. ఆ మాటలకు ఎవరైనా రోషపడి బదులిస్తే, నా వద్దకు వచ్చి తెలియజేయండి’ అని అన్నది. అలా నలుని వెదకడానికి వెళ్ళిన వారిలో పర్ణాదుడు అనే విప్రుడు దమయంతితో, "అమ్మా! నేను ఋతుపర్ణుని రాజ్యంలో నీవు చెప్పినట్లే చెప్పాను. అక్కడ ఒక కురూపి వంటవాడూ, సారధి అయిన బాహుకుడనేవాడు నన్ను రహస్యంగా కలుసుకుని, 'అయ్యా! భర్త కష్టాలలో ఉన్నా సహించి, ఆదరించే భార్య ఇహలోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ సుఖపడుతుంది' అని అన్నాడని, అక్కడ జరిగిన విషయాన్ని దమయంతికి తెలియజేశాడు, పర్ణాదుడు.

దమయంతి ఆలోచించగా, అతడు నలుడు కాకపోతే, అలా ఎందుకు బదులిస్తాడని అనుకుంది. తన అనుమానం దృఢ పరచుకోవడానికి తల్లి అనుమతితో, సుదేవడనే బ్రాహ్మణుని పిలిపించింది. ‘మీరు ఋతుపర్ణుని కలిసి.. భీముడు తన అల్లుని కొరకు వెతికించినా ఫలితం లేకపోవడంతో, తన కుమార్తెకు ద్వితీయ స్వయంవరం ప్రకటించాడు. భూమండలం లోని రాజులంతా వస్తున్నారు. మరునాడే స్వయంవరం కనుక, మీరు వెంటనే బయలుదేరండి.’ అని చెప్పి రమ్మని పంపింది దమయంతి. సుదేవడు, ఋతుపర్ణునితో దమయంతి చెప్పమన్నట్లే చెప్పాడు. దమయంతి బ్రాహ్మణుని ద్వారా పంపిన సందేశం విని, ఋతుపర్ణుడు స్వయంవరానికి వెళ్ళాలని అనుకున్నాడు. ఒక్క రోజులో విదర్భను చేరటం ఎలా? అని అనుకుని, సారధి అయిన బాహుకుని పిలిచి, "బాహుకా! దమయంతికి ద్వితీయ స్వయంవరం ప్రకటించారు. నాకు పాల్గోనాలని ఉంది. ఒక్క రోజులో మనం విదర్భకు వెళ్ళాలి. నీ అశ్వసామర్ధ్యం ప్రకటించు" అని అన్నాడు. సరే అని చెప్పి బాహుకుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమైనా, తను మనస్సులోనే చాలా బాధపడ్డాడు. "నేను అడవిలో నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలి రాబట్టి కదా, దమయంతి రెండవ స్వయంవరం ప్రకటించింది. అవివేకులైన పురుషులు తాము ఏమి చేసినా, భార్య ప్రేమిస్తుందని అనుకుంటారు. కానీ అది నిజంకాదు. నా మీద కలిగిన కోపంతో, దమయంతి ఇలా చేసింది. అని దమయంతి గురించి తలుచుకుని దుఃఖించాడు.

తన భార్యనూ, తన పిల్లలనూ చూడాలనే తపనతో, వెంటనే రథానికి గుర్రాలను కట్టి, విదర్భకు ఋతుపర్ణుని తీసుకుని ప్రయాణం అయ్యాడు. ఋతుపర్ణునికి రథం పోయే వేగం చూస్తుంటే, అది సూర్యుని రథంలా, బాహుకుడు అనూరుడిలా అనిపించాడు. ఋతుపర్ణుని ప్రక్కనే ఉన్న వార్ష్ణేయుడికీ, అదే సందేహం కలిగింది. "భూలోకంలో నలునికి మాత్రమే ఇలాంటి నైపుణ్యం ఉంది.. కానీ ఈ కురూపి నలుడెలా ఔతాడు" అని మనస్సులో అనుకున్నాడు. ఇంతలో ఋతుపర్ణుని ఉత్తరీయం జారి క్రింద పడింది. "బాహుకా, రథం ఆపు. వార్ష్ణేయుడు దిగి ఉత్తరీయం తీసుకు వస్తాడు" అని అన్నాడు ఋతుపర్ణుడు. అందుకు బాహుకుడు, "మహారాజా! మనం ఆమడ దూరం వచ్చేశాం. అంతదూరం నడుచుకుంటూ వెళ్ళి ఎలా తీసుకు రాగలడు?" అని ప్రశ్నించాడు. అతని రథ సారథ్యానికి ఋతుపర్ణుడు ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు. తన పరిజ్ఞానాన్ని బాహుకునికి చూపించాలన్న ఆసక్తి కలిగింది. అంతలో రథం ఒక పెద్ద వృక్షాన్ని దాటింది. ఋతుపర్ణుడు బాహుకునితో, "బాహుకా, ఆ వృక్షంలో ఎన్ని కాయలూ, ఎన్ని పూలూ, ఎన్ని ఆకులూ ఉన్నాయో నేను చెప్పగలను" అని అన్నాడు. బాహుకుడు ఆశ్చర్యంతో, "చెప్పండి మహారాజా" అని అడిగాడు. ఋతుపర్ణుడు సమాధానం చెప్పగా, లెక్కించి చూస్తే కాని నమ్మలేనని, రథం ఆపి ఆ చెట్టుని పడగొట్టించి లెక్కించాడు బాహుకుడు. ఋతుపర్ణుడు చిప్పిన లెక్క కచ్చితంగా సరిపోయింది.

బాహుకుడు ఆశ్చర్యపడి, ఆ విద్యను తనకు ఉపదేశించమని అడిగాడు. అందుకు ఋతుపర్ణుడు అక్షవిద్య అనే సంఖ్యాశాస్త్రాన్ని బాహుకుడిని బోధించాడు. ఆ అక్షహృదయ విద్య మహిమవలన, బాహుకునిగా ఉన్న నలునిలో నుండి కలి వెలుపలికి వచ్చాడు. తనను క్షమించమని వేడుకున్నాడు. నలుడు ఆగ్రహించి శపించబోయాడు. అప్పుడు కలి నలునితో, "నలమహారాజా! నిన్ను ఆవహించి నీలో ఉన్న సమయంలో, కర్కోటకుడు నిన్ను కాటువేయడం వలన, అనుక్షణం కాలి పోయాను. ఇంతకంటే శిక్ష ఏముంది? నన్ను క్షమించి విడిచిపెట్టు" అని వేడుకున్నాడు.

అటుపిమ్మట బాహుకుడు ఋతుపర్ణునితో, "మహారాజా! మీరు నాకు నేర్పిన అక్ష హృదయ విద్యకు ప్రతిగా, నేను మీకు అశ్వహృదయ విద్యను నేర్పుతాను" అని అన్నాడు. అందుకు ఋతుపర్ణుడు, "ఇప్పుడు కాదు. తరువాత అడిగి నేర్చుకుంటాను. ముందు మనం సరైన సమయానికి విదర్భ దేశాన్ని చేరుకోవాలి" అని అన్నాడు. వెంటనే నలుడు రథాన్ని పరుగులు పెట్టించాడు. నలుని రథం విపరీతమైన ఘోషతో, విదర్భలోకి ప్రవేశించింది. ఆ ఘోష విన్న దమయంతి, అది నలుని రథం అని గుర్తు పట్టింది. కానీ రథంలో ఋతుపర్ణుని చూసి నిరాశ చెందింది. భీముడు ఎంతో ఆనందంతో ఋతుపర్ణుని ఆహ్వానించి, విడిది చూపించాడు. అక్కడకు వెళ్ళిన ఋతుపర్ణునికి, విదర్భలో స్వయంవరం జరుగుతున్న సందడి కనిపించలేదు. సారధిగా వచ్చిన బాహుకుడు రథాన్ని అశ్వశాలలో నిలిపి, సేదతీరాడు.

అతడిని చూసిన దమయంతి తన దాసిని, స్వయంవరానికి ఋతుపర్ణ మహారాజుతో వచ్చిన ఆ కురూపి గురించి వివరాలు తెలుసుకు రమ్మని పంపింది. అతనిని చూడగానే ఆమె మనస్సు పరవశించిపోయింది. తన భర్త నలుడే మారు రూపులో ఉన్నాడని, ఆమె అనుమానం. దమయంతి పంపిన దాసి నలుని వద్దకు వెళ్ళి, తన యోగ క్షేమాలు తెలుసుకుని, తన గురించి అడిగింది. అందుకు బాహుకుడి రూపంలో ఉన్న నలుడు, "మీ రాకుమారి స్వయంవరం ప్రకటించింది కదా.. దానికి నేను మా మహారాజును, ఒక్క రోజులో, నూరు ఆమడల దూరం ప్రయాణించి తీసుకు వచ్చానని చెప్పు" అని అన్నాడు. దాసీకి అనుమానం కలిగింది. ఇతను రథ సారథి అయితే, ఋతుపర్ణుడితో వచ్చిన వార్ష్ణేయుడు ఎవరు? అనే సందేహాంతో, అతని గురించి ప్రశ్నించింది. అప్పుడు బాహుకుడు, "అతడు వార్ష్ణేయుడు. ఇంతకు ముందు నలుని సారధి" అని అన్నాడు. అయితే అతనికి నలుని జాడ తెలిసి ఉంటుందా? అని ఆశ్చర్యంగా అడుగగా అందుకతడు, "తనరాజ్యాన్ని పోగొట్టుకునేముందు నలుడు, తన పిల్లలనిచ్చి, వార్ష్ణేయుని విదర్భకు పంపాడు. ఆ తరువాత వార్ష్ణేయుడు ఋతుపర్ణుని వద్ద సారధిగా చేరాడు. నలుని గురించి నలునికే తెలియాలి. లేదా అతని భార్యకు తెలియాలి. వేరొకరికి తెలిసే అవకాశం లేదు" అన్నాడు బాహుకుడు.

ఆ సమాధానం విన్న దాసీ, "అయ్యా! నలుడు తనను ప్రాణప్రదంగా చూసుకునే భార్యను నిర్దాక్షిణ్యంగా అడవిలో విడిచి వెళ్ళాడు. దమయంతి నలుడు విడిచి వెళ్ళిన సగంచీరను ధరించి, కాలం గడుపుతోంది. ఆమెను అలా విడిచి వెళ్ళడం ధర్మమా?" అని అడిగింది. ఆమె మాటలకు నలుని కంట నీరు పెల్లుబికింది. అది దాసీకి తెలియ కూడదని, మొహం తిప్పుకున్నాడు. దాసీ దమయంతి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్ళి, జరిగినదంతా వివరించింది. ఆ మాటలతో దమయంతి ఒక నిశ్చితాభిప్రాయానికి వచ్చింది. నలుడు వంట చేయడంలో దిట్ట. ఇతను కూడా వంటవాడని చెప్పారు కనుక, వంట ఎలా చేస్తాడో పరీక్షించమని, మరల దాసీని పంపింది దమయంతి. ఆమె వెళ్ళి నలుని పనితీరును నిశితంగా పరిశీలించి, "అమ్మా! అతను సామాన్యుడు కాడు. అతడు ఏ పనయినా సునాయాసంగా చేస్తున్నాడు. అతడు గడ్డిని విదిలిస్తే, మంటలు వస్తున్నాయి. వంట పూర్తయ్యే వరకూ, అలా మండుతూనే ఉన్నాయి. వంటలు అద్భుతంగా ఉన్నాయి" అని దమయంతికి చెప్పింది.

ఆ మాటలు విన్న దమయంతి ఆనందంతో, నలుడు వండిన వంటలు తెప్పించి రుచి చూసి, "సందేహం లేదు, ఇవి నలుని వంటలే" అని గ్రహించి, దాసీతో తన పిల్లలను నలుని వద్దకు పంపింది. నలుడు వారిని చూసి చలించి, ఎత్తుకుని ముద్దాడాడు. తన గురించి నిజం బయటపడుతుందన్న అనుమానంతో, "అమ్మా! ఏమీ అనుకోవద్దు. వీరిని చూస్తే నా బిడ్డలు గుర్తుకు వచ్చారు. అందుకే అలా చేశాను. ఇక నువ్వు నా వద్దకు రావద్దు. ఎవరైనా చూస్తే ఏదైనా అనుకుంటారు. అయినా మేము విదేశాలనుండి వచ్చిన అతిథులం. మాతో నీకేం పని?" అని దాసీని కసురుకుని పంపించేశాడు. జరిగినది తెలసుకున్న దమయంతి సంతోషపడి తన తల్లి వద్దకు వెళ్ళి, "ఋతుపర్ణుని సారధిగా వచ్చిన కురూపి బాహుకుడే ‘నలుడు’. అమ్మా అతను ఇక్కడకు వస్తాడా? నేను అక్కడకు వెళ్ళాలా, నువ్వే నిర్ణయించు!" అని అడిగింది. భీమరాజు అనుమతితో ఆమె బాహుకుడిని దమయంతి వద్దకు రప్పించింది.

దమయంతి నలుని చూసి, "అయ్యా, నిస్సహాయంగా ఉన్న నన్ను, నా భర్త నలమహారాజు నట్టడవిలో నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలి వెళ్ళాడు. అలా సంతానవతినైన నన్ను విడిచి వెళ్ళడం ధర్మమా? అలా చేయడానికి నేనేమి అపకారం చేశాను? అగ్ని సాక్షిగా, నన్ను విడువనని ప్రమాణం చేసిన భర్త, అలా చేయవచ్చా?" అని దుఃఖించింది. అందుకు నలుడు కుమిలిపోతూ, "సాధ్వీ! ఆ సమయంలో నన్ను కలి ఆవహించి ఉన్నాడు. అందువలన నేను అలా చేశాను. జూదంలో సర్వం పోగోట్టుకుని బాధలు పడుతున్న నేను, నాతోపాటు బాధలు పడుతున్న నిన్ను చూసి సహించలేక, విడిచి వెళ్ళాను. అలా చేస్తే నువ్వైనా నీ తండ్రి ఇంటికి వెళ్ళి సుఖంగా ఉంటావని అలోచించాను. నీపై అనురాగంతో, మిమ్మల్ని చూడటానికే నేనిప్పుడిక్కడకు వచ్చాను. మరొక భర్తకోసం స్వయంవరం ప్రకటించడం, కులస్త్రీలకు తగునా? అలా ఎందుకు చేశావు? అందుకే కదా ఋతుపర్ణుడు వచ్చాడు. ఇది ధర్మమా?" అని దమయంతిని అడిగాడు. అందుకు దమయంతి, "నాధా, నేను మీకోసం గాలిస్తూ పంపిన విప్రులలో, అయోధ్యకు వెళ్ళిన విప్రుడు మిమ్ములను గుర్తించాడు. మిమ్ములను ఇక్కడికి రప్పించుటకే అలా చేశాను. మీరుకాక, ఇంకెవరు నూరు యోజనముల దూరం ఒక్క రోజులో ప్రయాణించగలరు? నాలో ఎటువంటి పాపపు తలంపూ లేదు." అని దమయంతి నలుని పాదాలకు నమస్కరించింది.

వెంటనే ఆకాశం నుండి వాయుదేవుడు, "నలచక్రవర్తీ! ఈమె పవిత్రురాలు, పతివ్రత. నేను, సూర్యుడు, చంద్రుడు, ఈమె సౌశీల్యం కాపాడుతున్నాము" అని పలికాడు. వెంటనే నలుడు ఆనందభరితుడై, కర్కోటకుని స్మరించాడు. వెను వెంటనే ఒక వస్త్రం వచ్చింది. అది ధరించగానే, నలునికి ఇంద్రతేజో సమానమైన, మనోహరమైన పూర్వ రూపం వచ్చింది. దమయంతిని పరిగ్రహించాడు. నలుడు విదర్భలో ఒక మాసం ఉండి, తన రాజధానికి వెళ్ళి, పుష్కరుని కలిశాడు. నలుడు పుష్కరునితో, "పుష్కరా! జూదమాడటం నీకు ప్రియం కదా. నేను నా భార్య దమయంతిని పణంగా పెడతాను. నీవు నీ సర్వస్వం పెట్టి నాతో ఆడతావా? లేదా నాతో యుద్ధం చెయ్యి. ఎవరు గెలిస్తే వారిదే రాజ్యం. నీకేది ఇష్టమో నిర్ణయించుకో" అని అన్నాడు. పుష్కరుడు జూద ప్రియుడు. పైగా ఒకసారి జూదమాడి గెలిచాడు కనుక, అతడు నలునితో "నేను జూదమే ఆడతాను" అని అన్నాడు. నలుడు పుష్కరునితో జూదమాడి, తన రాజ్యాన్ని తిరిగి గెలుచుకున్నాడు. పుష్కరునితో, "పుష్కరా, నేను ఇదివరకూ నీతో జూదమాడినపుడు, నన్ను కలి ఆవహించి ఉన్నాడు. కనుక ఓడి పోయాను. నీవు నా పిన తండ్రి కుమారుడివి కనుక, నిన్ను ఏమీ చేయకుండా వదిలివేస్తున్నాను.. వెళ్ళు" అని చెప్పి పంపాడు. నలుడు తన రాజ్యాన్ని తిరిగి దక్కించుకుని, తన ప్రియసతి దమయంతితో సంతోషంగా జీవితాన్ని సాగించాడు.

ఈ నలదమయంతుల కథను, అరణ్యవాసంలో ఉన్న ధర్మరాజుకు బృహదశ్వుడనే ముని వివరించాడు..

శ్లో: కర్కోటకస్య నాగస్య దమయంత్యాః నలస్య చ ।
ఋతుపర్ణస్య రాజర్షేః కీర్తనం కలినాశనం ।।

ఈ నలచరిత్ర విన్నవారికి కలిదోషములు ఉండవనీ, నాగుడైన కర్కోటకునీ, దమయంతినీ, నలునీ, రాజర్షియైన ఋతుపర్ణునీ తలచిన వారిని కలి బాధింపడనీ, ఈ శ్లోకానికి అర్థం. ఈ నలోపాఖ్యానం విన్న వారికి కలి ప్రభావం తగ్గి, సుఖసంతోషాలు ప్రాప్తిస్తాయని, పురాణ విదితం.

సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు!

Monday, 18 July 2022

హంస రాయబారము - నల దమయంతిల ప్రేమకథ! 1 Nala Damayanthi

  

హంస రాయబారము - నల దమయంతిల ప్రేమకథ! 1

మన పురాణ ఇతిహాసాలలో, అజరామరమైన ఎన్నో ప్రేమకథలున్నాయి. శివపార్వతులూ, లక్ష్మీ నారయణుల ప్రేమాయణ కావ్యాలు, మనకు సుపరిచితాలే. పంచమ వేదంగా భాసిల్లే మహాభారతంలో కూడా, ప్రేమకథలు కోకొల్లలుగా కనిపిస్తాయి. అటువంటి అద్భుత ప్రేమకథలలో ఒకటి, నలమహారాజుది. పాక శాస్త్రంలోనూ, అశ్వ విద్యలోనూ గొప్ప ప్రావీణ్యతను పొంది, ముల్లోకాలలో ఘనుడిగా పేరుగడించినవాడు, నలుడు. పరాక్రమవంతుడైన నలుడి ప్రేమాయణం, ఒక రసరమ్య కావ్యం. ఇంద్రుడూ, దిక్పాలకులూ, కలిపురుషుడి వంటి దేవతలను సైతం మోహానికి గురిచేయగల సౌందర్యరాశి దమయంతి, నలుడి ప్రేమలో ఎలా పడింది? ఆమె స్వయంవరానికి వచ్చిన దేవతలను కాదని, నలుడిని ఎలా వివాహమాడింది - అనేటటువంటి ఆశ్చర్యపరిచే ప్రేమ కథను ఈ రోజుటి వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/aZ0FtPkx4L0 ]

వీరసేనుడి కుమారుడైన నలుడు, తన పరాక్రమంతో నిషిధదేశాన్ని ప్రజారంజకంగా పాలించేవాడు. పొరుగు రాజ్యమైన విదర్భ దేశాన్ని, భీముడనే రాజు పాలించేవాడు. అయితే, భీముడికి చాలా కాలం సంతానం కలుగలేదు. దమనుడనే మునిచ్చిన వరము వలన, భీముడికి దమయంతి అనే కూతురూ, దముడూ, దమనుడూ, దాంతుడూ అనే కుమారులూ కలిగారు. దమయంతి అపర సౌందర్యరాశీ, గుణవంతురాలు. నిషిధ దేశాన్ని పాలించే నలుని గుణగణాలను గురించి విన్నది, దమయంతి. నలుడు కూడా దమయంతి గురించీ, ఆమె సౌందర్యం గురించీ విని ఉన్నాడు. ఆ క్రమంలో, ఇరువురి నడుమా ప్రేమ అంకురించింది.

ఒకరోజు నలుడు ఉద్యానవనంలో ఉండగా, హంసల గుంపు వచ్చి అక్కడ వాలింది. ఆ హంసలను చూసి ముచ్చట పడిన నలుడు, వాటిలో ఒక దానిని పట్టుకున్నాడు. మిగిలిన హంసలు తోటి హంసను విడిచి వెళ్ళలేక, ఆకాశంలో తిరుగుతూ ఉన్నాయి. నలుడు బంధించిన హంస, మానవభాషలో మాట్లాడింది. "ఓ మహారాజా! నీవు దమయంతిని ప్రేమిస్తున్నావు. నేను దమయంతి వద్దకు వెళ్ళి, నీ గురించీ, నీ అందచందాల గురించీ, గుణగణాల గురించీ చెప్పి, నీ మీద అనురాగం కలిగేలా చేస్తాను. దయచేసి నన్ను విడిచిపెట్టు." అని పలికింది. ఆ హంస మాటలకు నలుడు ఆనందపడి, దానిని విడిచి పెట్టాడు.

ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ఆ హంస, విదర్భ దేశానికి ఎగిరిపోయింది. అంతఃపురం ముందు విహరిస్తున్న హంసను గమనించింది, దమయంతి. ముచ్చటగా ఉన్న ఆ హంసను చెలికత్తెల సాయంతో పట్టుకుందామె. అప్పుడా హంస దమయంతితో, "ఓ దమయంతీ! నేను నీ హృదయేశ్వరుడైన నలుని వద్ద నుండి వచ్చాను. నలుడు సౌందర్యవంతుడూ, సంపన్నుడూ, సద్గుణ వంతుడు. నీవు సౌందర్యంలో, గుణంలో అతనికి తగినదానివి. అతనికి భార్యవైతేనే, నీకు రాణింపు" అని పలికింది. అందుకు దమయంతి మురిసి పోయి, "ఓ హంసా! నలుని గురించి నాకు ఎలా చెప్పావో, అలాగే నలునికి నా గురించీ చెప్పు" అని, ఆ హంసను తిరిగి నలుడి దగ్గరకు పంపింది. నల దమయంతుల ప్రణయ విషయం, ఆమె చెలికత్తెల ద్వారా తెలుసుకున్న భీమ మహారాజు, కుమార్తెకు స్వయంవరం ప్రకటించాడు.

ఆహ్వానాన్నందుకున్న రాజులంతా, స్వయంవరానికి విచ్చేశారు. నలుడు కూడా స్వయంవరానికి బయలుదేరాడు. ఇంద్రుడు కూడా దమయంతి స్వయంవరం గురించి తెలుసుకుని, తన దిక్పాలకులతో సహా బయలుదేరాడు. మార్గమధ్యంలో ఇంద్రుడికి నలుడు కనిపించాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు, "నిషధ రాజా! నీవు నాకు దూతగా పని చేయాలి" అని అడిగాడు. అందుకు నలుడు సరేనని, ‘ఇంతకీ మీరెవరు? నేను మీకేమి చేయాలి?’ అని సందేహన్ని వెలిబుచ్చాడు. దాంతో ఇంద్రుడు, తను వచ్చిన పనిని వివరించాడు. "నేను ఇంద్రుడను. వీరు దిక్పాలకులు. నీవు పోయి విదర్భ దేశ యువరాణి దమయంతికి మా గురించి చెప్పి, ఆమె మమ్ములను వరించేలా చేయాలి" అని అన్నాడు. ఇంద్రుని మాటలకు నలుడు ఆవేదనతో, "అయ్యా! మీకిది ధర్మమా? నేను కూడా అదే పనిమీద పోతున్నాను కదా!" అని అడిగాడు.

ఇంద్రుడు నలుడి మాటను వినకుండా, "నీవు మాకు మాటిచ్చావు కనుక, ఈ కార్యం నెరవేర్చవలసిందే. ఇది దేవతాకార్యం.. మాట తప్పడం ధర్మం కాదు. మా మహిమచేత అంతఃపురానికి వెళ్ళడానికి నీకు ఎవరూ అడ్డు చెప్పరు" అని నలుడిని పంపించాడు. వేరే గత్యంతరం లేని నలుడు, దమయంతి అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించి, ఆమె సౌందర్యాన్నిచూసి ముగ్ధుడైపోయాడు. అతను అలా నిలబడి ఉండగా, దమయంతీ, ఆమె చెలికత్తెలూ, నలుడుని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. దమయంతి నలుని చూసి, "మహాత్మా.. మీరెవరు? ఎక్కడి నుండి వచ్చారు? ఈ అంతఃపురంలో ఎవరికీ కనపడకుండా ఎలా ప్రవేశించారు?" అని ప్రశ్నించింది. ఆమె మనోహర సౌందర్యం తనకు కలిగించిన మైకం నుండి బయటపడి, దమయంతితో, "నా పేరు నలుడు. నేను దేవ దూతగా వచ్చాను. ఇంద్రుడిని మీరు వరించ వలసిందిగా కోరి, నన్ను రాయబారిగా పంపారు" అని పలికాడు. ఆ మాటలకు దమయంతి మనస్సు కష్టపడింది. "అయ్యా! నేను మానవకాంతను. నమస్కరించ వలసిన దేవతలను వరించడం ధర్మమా? నాడు హంస చెప్పినది మొదలు, మిమ్ములనే నా భర్తగా తలచుకుంటున్నాను. నా తండ్రి భీమరాజు, మిమ్ము ఇక్కడికి రప్పించడానికే స్వయంవరం ప్రకటించాడు. మీరే నా భర్త.. కనుక నన్ను స్వీకరించండి. లేకుంటే నా ప్రాణాలను తీసుకుంటాను కానీ, ఇతరులను వరించను" అని దమయంతి ప్రార్థించింది.

అందుకు నలుడు, తనకు కలిగిన ఆ దుస్థితికి దు:ఖిస్తూ, "దమయంతీ! దేవతలు ఐశ్వర్యవంతులూ, జరా మరణాలు లేని వారూ. వారిని కాదని, జరా మరణాలకు ఆలవాలమైన నన్ను కోరడం, న్యాయమా?" అని అన్నాడు. ఆ మాటలు విని దమయంతి దుఃఖించింది. "మీరు ఇంద్రుని రాయబారిగా వచ్చారు. కానీ, నేను మిమ్ములనే కోరుకుంటున్నాను. అందరి ముందూ, నేను దేవతలను ప్రార్ధించి, మిమ్మల్ని వివాహమాడతాను. అప్పుడు మీకు దేవతల మాట వినలేదన్న దోషం ఉండదు" అని తన ఆలోచనను చెప్పింది, దమయంతి. ఇక నలుడు తిరిగి ఇంద్రునికి వద్దకు వచ్చి, దమయంతి అభిప్రాయాన్ని తెలియజేశాడు. దమయంతి నిర్ణయాన్ని విన్న ఇంద్రుడూ, దిక్పాలకులూ, దమయంతికి నలుడిపై ఉన్న ప్రేమను తెలుసుకోవాలనుకుని, వారందరూ నలుడి రూపాన్ని ధరించి, స్వయంవరానికి వెళ్ళారు. స్వయంవర మండపంలో, ఒకేసారి ఆరుగురు నలులు కనిపించారు. వర మాలతో వచ్చిన దమయంతి ఆశ్చర్యపోయింది. తను మనస్సులో, "దేవతలారా! నేను నలుని భార్యగానే జీవించాలని ఆశపడుతున్నాను. కనుక నలుని గుర్తు పట్టడంలో నాకు సహకరించండి. మీ నిజరూపాలతో ప్రత్యక్షమవ్వండి" అని ప్రార్థించింది. దమయంతి ప్రార్థనను విన్న వారు, ఆమెను కరుణించి, తమ నిజరూపాలతో ప్రత్యక్షం అయ్యారు. అప్పుడు దమయంతి వారిని పలు విధాల స్తుతించి, వారందరి సమక్షంలో, నలుడిని వివాహమాడింది. ఇంద్రాది దేవతలు అనేక వరాలిచ్చి, వారిని అనుగ్రహించారు.

దమయంతి స్వయంవరాన్ని తిలకించి దేవలోకం వెళుతున్న దేవతలకు, కలి పురుషుడు కనిపించాడు. ఇంద్రుడు, కలి పురుషుణ్ణి చూసి పలుకరించి, "ఎక్కడికి పోతున్నావు?" అని కుశల ప్రశ్న వేశారు. కలి వారికి నమస్కారం చేసి, "భూలోకంలో జరుగుతున్న దమయంతి స్వయంవరానికి పోతున్నాను" అని తను వెళుతున్న కార్యాన్ని వివరించాడు. అ మాటలకు దేవతలు నవ్వి, "దమయంతి స్వయంవరం ముగిసింది. ఆమె తన ప్రియ సఖుడైన నిషిధ రాజు నలుడుని వివాహమాడింది. మేము కూడా ఆ స్వయంవరానికి వెళ్ళి, వారిని ఆశీర్వదించి, తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము" అని జరిగిన సంఘటనను వివరించారు. దమయంతిపై మనస్సు పడి, తనను వివాహమాడడానికి వచ్చిన కలి, కోపంతో రగిలిపోయాడు. దమయంతిని తనకు కాకుండా చేసిన నలుడిని రాజ్యభ్రష్టుని చేసి, వారిరువురికీ వియోగం కల్పించడానికి పూనుకున్నాడు.

మరి కలి నలుడిపై తన ప్రభావాన్ని ఏ విధంగా చూపాడు? నల దమయంతిల ప్రేమకథ ఎటువంటి మలుపులు తిరిగింది - వంటి విషయాలను, మన తదుపరి వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

ధర్మో రక్షతి రక్షితః!

Monday, 11 July 2022

హనుమంతుడు చెప్పిన యుగ ధర్మాలు! Yuga Dharma

  

హనుమంతుడు భీముడికి చెప్పిన యుగ ధర్మాలు!

సౌగంధికా పుష్పాల కోసం బయలుదేరిన భీముడికి ఏం జరిగింది?

ఒకరోజు ద్రౌపదీ, భీముడూ గంధమాధన పర్వత చరియలలో విహరిస్తున్నారు. వారి ముందు సహస్రదళ పద్మం, గాలిలో ఎగురుతూ వచ్చి పడింది. దానిని చూసి ద్రౌపది ముచ్చట పడింది. అలాంటి పద్మాలు మరికొన్ని కావాలని, భీముడిని కోరింది. ద్రౌపది కోరిన సౌగంధికా పుష్పాలను తెచ్చేందుకు, భీముడు బయలుదేరాడు. అలా వెళుతున్న భీముడికి, కళకళలాడుతున్న కదళీవన ప్రవేశంలో, ఒక కొలను కనిపించింది. అందులోని నీరు ఇంద్రనీల మాణిక్యరాశిలా, మనోహరమై ప్రకాశించింది. భీమసేనుడు ఆ కొలనులో తనివితీరా జలకాలాడి, తామరపూవులను నగలలా ధరించి, వేలకొలది యోజనాల వరకు విస్తరించిన కదళీవనంలోకి ప్రవేశించాడు. ఉప్పొంగిన ఆనందంతో వీరశంఖం పూరించాడు. అప్పుడక్కడ జరిగిన అద్భుత సంఘటన గురించీ, వాయుపుత్రుడు సోదరుడికి ఎరుక పరచిన యుగ ధర్మాల గురించీ ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

నేను ఈ మధ్య కామెంట్స్ కి respond కాలేక పోయినా, ప్రతి కామెంట్ నీ follow అవుతూనే ఉన్నాను. నా response కోసం వేచి ఉండకుండా, మంచి కామెంట్స్ తో నన్ను ప్రోత్సహిస్తూనే ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ, పేరు పేరునా నా మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/5Qbjiqk3f9I ]

భీముడు పూరించిన ఆ ధ్వని గగనతలం అంతటా ప్రతిధ్వనించి, దిగ్దిగంతాలకు వ్యాపించింది. ఆ ధ్వని విన్నంతనే, అక్కడి పచ్చిక పానుపుపై పవళించిన హనుమంతుడు దిగ్గున లేచి, ‘ఈ గంభీర ఘోషను ఆలకించినంతనే, నాకు ఆనందం కలుగుతున్నది. సందేహం లేదు. ఇది భీమసేనుని శంఖ స్వనమే! నా సహోదరుని విజయనాదమే! ఈ తోట దాటితే, ఆతనికి ప్రమాదం పొంచి ఉన్నది. హెచ్చరించాలి’ అని అనుకున్నాడు. అనుకున్నంతనే, పెద్ద పెద్ద చెట్లను కూల్చివేసి, భీమసేనుని దారికి అడ్డంగా అమర్చాడు. వాటిపై, దారికడ్డంగా మేనువాల్చాడు. వాలాన్ని అంతెత్తున నిలిపి ఉంచి, కనుదోయి ముకుళించి, నిద్రను నటించసాగాడు. పెద్ద పెద్దగా కేకలు పెడుతూ, అంతలో అక్కడికి రానే వచ్చాడు భీముడు. దారికడ్డంగా పవళించిన కోతిని చూసి, సన్నగా నవ్వుకున్నాడు. ఆ సమయంలో కనురెప్పలెత్తిన హనుమంతుడిని చూసి, ‘ఆహా! ఆ కళ్ళలో ఏమా తేజస్సు? విశాల వక్షస్థలమే కాదు.. సునిశిత దంతాలూ, వాడి నఖాలూ, బలమైన చేతులూ, అంత పొడవున తోక... బాగున్నాడీ మర్కటాధిపతి’ అనుకున్నాడు భీముడు. అలా చూస్తూ నిలుచున్న కొద్ది క్షణాల తర్వాత, దారి నుంచి అడ్డం తప్పుకోమన్నట్టుగా, పెద్ద పెట్టున నవ్వాడు.

నిద్రా భంగమైనట్టుగా, హనుమంతుడు మేలుకొని, ఆవులించి, క్రీగంట భీముని చూస్తూ, ‘ఎవరయ్యా నువ్వు? ముసలితనంతో, అలసి సొలసి నిద్రపోతున్న నాలాంటి వాడికి నిద్రాభంగం కలిగించడం న్యాయంగా ఉందా? ఏంటా అరుపులు? నాలాంటి పేద జంతువులను భయపెట్టడం ధర్మమా?’ అని అడిగి, ‘మామూలు మనుషులు ఇక్కడికి రాలేరు. నువ్వొచ్చావంటే, అసాధారణ వ్యక్తివి. అందులో అనుమానం లేదు. అయినా, ఎందుకొచ్చావిక్కడికి? ఇక్కణ్ణుంచి ఇక ఒక్కడుగైనా ముందుకు కదలలేవు. ఆకాశమార్గాన తప్పితే, నువ్విక మీదట పయనించలేవు’ భీముడికి ఎదురు నిలిచాడు హనుమంతుడు. ‘పెద్దవాణ్ణి చెబుతున్నాను విను! ఇక్కడి కందమూలాలూ, ఆ పళ్ళూ తిని, హాయిగా కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకో! తర్వాత వచ్చిన దారిన వెళ్ళిపో! నీకే మంచిది. లేకపోతే, లేనిపోని ప్రమాదాల్లో ఇరుక్కుంటావు’ అంటూ, సున్నితంగా హెచ్చరించాడు హనుమంతుడు. ఈ మాటలన్నీ విన్న భీముడు, మళ్ళీ గట్టిగా నవ్వాడు. ‘కపికులేశ్వరా! నేనెవరకున్నావు? వాయుదేవుని వర ప్రభావంతో, కుంతీ, పాండు నరేశ్వరులకు ఉదయించిన కుమారుణ్ణి. నా పేరు భీమసేనుడు. ఒకానొక పని మీద వెళ్తున్నాను. నన్ను అడ్డగించకు. అలాగే, దారి నుంచి తప్పుకో’ అన్నాడు భీముడు. దాంతో హనుమంతుడు, ‘కాలు కదపలేని ముసలివాణ్ణి. తప్పుకో అంటే, తప్పుకోలేను. నువ్వే తప్పించు! నా తోకను అటు నెట్టి, నీ దారిన నువ్వు పో! నాకెలాంటి అభ్యంతరం లేదు’ అని పలికాడు.

కోతి మాటలు పట్టించుకోకూడదనుకున్నా, ముసలి కోతి కదా! అని ఆలోచించి, ‘సరే’నన్నట్టుగా, ఎడమచేత్తో హనుమంతుని వాలాన్ని కదలించే ప్రయత్నం చేశాడు భీముడు. అది ఉన్న చోటు నుంచి కదలక పోవడంతో, రెండు చేతుల్తో పట్టుకుని, తన బలాన్ని ప్రయోగించాడు. అయినా ఫలితం లేకపోయింది. పైగా ముచ్చెమటలు పట్టాయి. మళ్ళీ ప్రయత్నించి క్రింద పడ్డాడు భీముడు. పరువు పోయిందనుకుని, చెమర్చిన కళ్ళతో హనుమంతుని ముందు మోకరిల్లి, ‘మహానుభావా! నా గర్వం సాంతం అణగిపోయింది. నీవు కోతివి కాదు. ఆ రూపంలో ఉన్న సిద్ధుడివో, గంధర్వుడివో అయి ఉంటావు. దయచేసి నా అజ్ఞానాన్ని మన్నించి, నీ నిజ స్వరూపం చూపించు’ అని ప్రార్థించాడు. భీముని అభ్యర్థనకు మిక్కిలి సంతోషించి, ‘భీమసేనా! నేనెవరనుకున్నావు? కేసరి, వాయుభట్టారకుల తనయుణ్ణి. హనుమంతుణ్ణి! నీ సహోదరుణ్ణి’ అని అన్నాడు, ముసలి కోతి రూపంలో ఉన్న హనుమంతుడు. వెంటనే పట్టరాని ఆనందంతో భీముడు, హనుమంతునికి సాష్టాంగ నమస్కారాలాచరించి, ‘నీ సందర్శనంతో నా జన్మ ధన్యమయింది. నేను అదృష్టవంతుణ్ణి’ అని పరవశుడయ్యాడు. ‘ప్లవంగపతీ! పూర్వకాలంలో నీవు సముద్రాన్నే లంఘించావు. అప్పుడు నీ దివ్యాకృతి చూసిన కనులు ఎంతో ధన్యమయ్యాయి. ఆ అదృష్టానికి నన్ను కూడా నోచుకోనీ! ఒక్కసారి నీ అద్భుతాకార సాక్షాత్కార సంపత్తిని నాకు కలిగించు’ అని పరి పరి విధాలా వేడుకున్నాడు భీముడు.

ఆ మాటకి హనుమంతుడు సన్నగా నవ్వుతూ, ‘అసాధ్యం భీమసేనా! ఇప్పుడు ఆ అపూర్వ స్వరూపం తిలకించడం, నీవల్లకాదు. కృత, త్రేతా, ద్వాపర, కలియుగాలకనుకూలంగా, ప్రాణుల పరిమాణాలూ, స్వరూపాలూ, స్వభావాలూ ఉంటాయి. ప్రస్తుత యుగానుకూలంగా నేనున్నాను. కావాలనే, ఈ యుగధర్మాన్ని పాటిస్తున్నాను. కనుక నీ కోరిక నెరవేరదు’ అని భీమునితో చెప్పాడు. భీముడికి హనుమంతుడి నిజ స్వరూపాన్ని చూడాలనే తపన మరింత రెట్టింపయ్యింది. ‘అనిలకుమారా, అంత మాట అనకు. నీ నిజస్వరూపం చూడాలని, నిలువరించుకోలేని ఉత్కంఠతో ఉన్నాను. కరుణించి నా కోరిక నెరవేర్చు’ అంటూ బ్రతిమలాడుతూ, హనుమంతుని పాదాలపై ప్రణమిల్లాడు. అప్పుడు భీమునిపైగల అభిమానంతో, హనుమంతుడు తన నిజస్వరూపాన్ని ప్రదర్శించాడు. మేరు పర్వతంలా మెరిసి పోయింది, హనుమంతుని దేహం. ఆకాశాన్ని చుంబిస్తోంది. వాలం దిగంతాలను అతిక్రమించింది. హనుమంతుని దివ్య దర్శనాన్ని చూసినంతనే, గజగజా వణికిపోయాడు భీముడు. భయపడ్డాడు. భయంతో కళ్ళు మూసుకున్నాడు. కొంతసేపటికి కళ్ళు తెరచి, చేతులు ముకుళించి, వినయంగా, ‘మహాస్వరూపా! అత్యద్భుతం నీ నిజ స్వరూపం! భూనభోంతరాలు నిండిపోతున్న నీ శరీరాన్ని చూసి, భయపడుతున్నాను. చూడలేక పోతున్నాను. చాలు మహాదేవా, చాలు! శీఘ్రమే ఈ రూపాన్ని ఉపసంహరించి, ప్రకృత మూర్తితో నన్ను కటాక్షించండి’ అని వేడుకున్నాడు భీముడు. అప్పుడు హనుమంతుడు ప్రస్తుత స్వరూపం స్వీకరించి, ‘భీమసేనా! శత్రువులను నేను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, నువ్విప్పుడు చూసిన నా రూపు, మరి రెండితంతలవుతుంది. ప్రస్తుతం ఈ యుగ ధర్మాన్ని అనుసరించి, నేనిలా ఉన్నాను’ అని తన దర్శనం గురించి వివరించాడు. అప్పుడు భీముడు, "పవన సుతుడా! ఆయా యుగాలలోని ఆచారాల గురించి, మరింత వివరంగా చెప్పండి" అని అడిగాడు.

అంతట హనుమంతుడు, "భీమసేనా! కృతయుగంలో అన్నీ కృతములే కానీ, చెయ్యవలసినది ఏమీ లేదు. అందుకే, ధర్మం నాలుగు పాదాలతో నడచింది. అప్పుడు శ్రీమన్నారాయణుడు, శుక్ల వర్ణంతో ప్రజలను కాపాడాడు. సనాతన ధర్మం వర్ధిల్లింది. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్రులు, వేదాలు తమకు విధించిన విధులను నిర్వర్తించారు. వారు కోరకుండానే, తగిన ఫలితాలు కలిగాయి. కనుక వారు పుణ్యలోకాలను పొందారు. ఆ యుగంలో జనులకు అసూయా, ద్వేషం, గర్వం, మద మాత్సర్యం, కోపం, భయం, సంతాపం, ప్రజా క్షయం, అవయవ క్షయం లాంటివి లేవు.

తరువాత త్రేతాయుగం ఆరంభమైంది. ధర్మం మూడు పాదాలతో నడిచింది. ఆ రోజుల్లో ప్రజలు సత్య సంధులూ, యజ్ఞ యాగాదులు చేసే వారూ, తపస్సులు చేసే వారూ, దానాలు చేసేవారు. అప్పుడు విష్ణువు రక్తవర్ణంతో, ప్రజలను రక్షించాడు.

ద్వాపర యుగం వచ్చింది. ధర్మం రెండు పాదాలతో నడచింది. వేదములూ, శాస్త్రములూ విధించిన ధర్మమూ, కామమూ అనుసరించబడ్డాయి. కానీ, ద్వాపర యుగంలో ప్రజలు, మాట మీద నిలవరు. సత్యమూ, శమమూ హీనమౌతుంది. ప్రజలు కామ్యార్ధంతో మాత్రమే, యజ్ఞాలు చేస్తారు. ఈ యుగంలో విష్ణువు, కృష్ణ వర్ణంతో ప్రజా రక్షణ చేస్తాడు.

తరువాత వచ్చునది కలియుగం. ఆ యుగంలో ధర్మం, ఒకే పాదంతో నడుస్తుంది. విష్ణువు పసుపు పచ్చని వర్ణంతో, లోకులను రక్షిస్తాడు. కలియుగంలో జనులు తమో గుణంతో ప్రవర్తిస్తారు. జనులు కామమూ, క్రోధమూ మొదలైన వాటికి వశులై, అధర్మ వర్తనులై ప్రవర్తిస్తారు. కలియుగంలో, తపస్సూ, ధర్మమూ, దానము లాంటి పుణ్యకార్యాలు, స్వల్పంగా మాత్రమే ఆచరించబడతాయి. కానీ వాటికి ఫలితం, విశేషంగా ఉంటుంది.” అని యుగ ధర్మాలను వివరించాడు హనుమంతుడు.

అనంతరం, ‘నీవు వేయి రేకుల తామర పూల కోసం, సౌగంధికా సరోవరానికి చేరుకోవాలనుకుంటున్నావు. అయితే, నువ్వక్కడ ఎలాంటి దుస్సాహసానికీ ఒడిగట్ట కూడదు. అది అమరేశ్వరులు క్రీడించే కొలను. దానిని అసంఖ్యాక యక్ష, రాక్షస యోధులు సంరక్షిస్తున్నారు. వారి దగ్గర నీ బలపరాక్రమాలు పని చెయ్యవు. అందుకని నువ్వు, మంత్ర తంత్ర హోమాదులతో వారిని ఆరాధించి, మనోరథాన్ని సిద్ధింప చేసుకో’ అని తనకు పువ్వులను పొందే మార్గాన్ని ఉపదేశించి, భీముడిని గాఢంగా కౌగిలించుకున్నాడు. తర్వాత సౌగంధికా సరోవరానికి దారిని తెలియజేసి, అదృశ్యమయ్యాడు. హనుమంతుని దృఢాలింగనంతో, భీమసేనుని మార్గాయాసం నశించింది. శరీర శక్తి, పూర్వం కంటే అధికమయింది. మహోత్సాహాన్ని సంతరించుకుని, సౌగంధికా పుష్పాల కోసం బయలుదేరాడు భీముడు.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః

Monday, 4 July 2022

ఇంద్రాణిని కోరుకున్న నహుషుడేమయ్యాడు? శల్యుడు ధర్మరాజుకు చెప్పిన కథ! Who is Nahusha?

   

ఇంద్రాణిని కోరుకున్న నహుషుడేమయ్యాడు? శల్యుడు ధర్మరాజుకు చెప్పిన కథ!

మహా భారతంలోని కొన్ని సంఘటనలు, మనకు విస్మయాన్ని కలిగిస్తాయి. కురుక్షేత్ర సమరంలో దుర్యోధనుడి పక్షాన నిలబడిన వారిలో అధిక శాతం మంది, ధర్మ పరాయణులే. అధర్మం పక్షాన నిలబడి యుద్ధం చేసి, తమ వారి చేతిలోనే హతమయ్యారు. భీష్ముడూ, ద్రోణుడు కూడా కౌరవుల పక్షాన నిలబడి పాండవులతో యుద్ధం చేసినా, వారు నిజానికి పాండవ పక్షపాతులే. అయినప్పటికీ, యుద్ధంలో తమ వారు అనే ప్రేమను ప్రక్కన పెట్టి, క్షత్రియ ధర్మం కొరకు, తమ నాయకుడి తరుపున పాండవులతో యుద్ధం చేశారు. అటువంటి వారిలో శల్యుడు కూడా ఒకడు. గొప్ప సారధిగా పేరుగడించిన శల్యుడు, కర్ణుడికి రధసారధిగా, కురుక్షేత్రంలో పాలుపంచుకున్నాడు. అతి బలవంతుడైన కర్ణుడిని మానసికంగా క్రుంగదీసి, అతని పరాజయంలో కీలక పాత్రను పోషించాడు శల్యుడు. పాండవులకు మేనమామ అయిన శల్యుడు, కౌరవుల పక్షాన ఎందుకు చేరాడు? కర్ణుడి మరణానికీ, శల్యుడికీ సంబంధం ఏంటి? అనేటటువంటి విషయాలు, ‘శల్య సారధ్యం!’ అనే మన గత వీడియోలో తెలియజేశాను. దాని లింక్ క్రింద పొందుపరిచాను.

[ శల్య సారధ్యం!: https://youtu.be/dcA8F2bMWxo ]

మరి ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, కౌరవులకు మాట ఇచ్చి తిరిగి పాండవుల వద్దకు వచ్చిన శల్యుడు, ధర్మరాజులోని బాధను పొగొట్టడానికి, ఇంద్రుడి అజ్ఞాతవాసం గురించి వివరించిన సంఘటన..,  ఇంద్రుడు అజ్ఞాతవాసం ఎందుకు చేయవలసి వచ్చింది? ఇంద్ర పదవిలో కూర్చున్న రాజు చేసిన దురాగతం ఏంటి? అతని వల్ల శచీ దేవి ఎందుకు మనస్తాపం చెందింది - అనేటటువంటి ఉత్సుకతను రేకెత్తించే విషయాల గురించి తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/7Fdzs25Mh0Y ]

ధర్మరాజును కలసిన శల్యుడు, అతడిని పరి పరి విధాలా శ్లాఘించి, "గతంలో మీకు జరిగిన అవమానం, అడవులలో మీరు పడిన కష్టాలూ మరవడం, ఎవరి తరం? నువ్వే కాదు, ఇంతకు పూర్వం ఇంద్రుడు కూడా అజ్ఞాతవాసం అనుభవించాడు. శచీ దేవి ఎన్నో ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంది. విధి రాతను తప్పించడం, పరమ శివునకు కూడా సాధ్యం కాదు కదా?" అని పలికాడు. శల్యుని మాటలు విన్న ధర్మరాజు, "మహానుభావా! ఇంద్రుడు, శచీదేవి ఎందుకు కష్టాల పాలయ్యారు? కొంచెం వివరించండి" అని అడిగాడు. అప్పుడు శల్యుడు, ఇంద్రుడు అజ్ఞాతవాసం చేయడానికి గల కారణాన్నీ, ఆ సంఘటననూ వివరించాడు. దేవతలలో త్వష్ట అనే వాడున్నాడు. అతడు ఉత్తముడు. అతడు తన తపోశక్తితో మూడు తలలున్న ఒక వ్యక్తిని సృష్టించాడు. అతని పేరు విశ్వరూపుడు. అతడు ఇంద్ర పదవిని కోరి ఘోరతపస్సు చేస్తుండగా, అది తెలుసుకున్న ఇంద్రుడు, అతడి తపస్సును భగ్నం చేయటానికి, అప్సరసలను పంపాడు. విశ్వరూపుడు అప్సరసల తళుకుబెళుకులకు లొంగక పోవడంతో, ఇంద్రుడు విశ్వరూపుని చంపి, ఆ విషయాన్ని కొంతకాలం రహస్యంగా దాచాడు.

తరువాత అందరికీ ఆ విషయం తెలిసి, ఇంద్రుని చర్యను నిరసించారు. అతడు బ్రహ్మహత్యా పాతకం చేశాడని ఖండించారు. తనకు అంటిన బ్రహ్మహత్యా పాతకం పోగొట్టుకోవడానికి ఒక యాగం చేసి, తనకంటిన పాపాన్ని సముద్రానికీ, స్త్రీలకూ, వృక్షాలకూ పంచి పెట్టి, బ్రహ్మహత్యా దోషాన్ని కడిగి వేశాడు. ఇది తెలిసిన త్వష్ట కోపించి, నిష్కారణంగా నిరపరాధి అయిన విశ్వరూపుని చంపినందుకు, ఇంద్రుణ్ణి చంపడానికి ఒక శక్తిని సృష్టించి, అతడికి వృత్తుడు అని నామకరణం చేశాడు. అధిక బల సంపన్నుడైన వృత్తుడు, ఇంద్రుడిని జయించి, అతనిని మ్రింగి కడుపు బరువెక్కడంతో, నిద్రకుపక్రమించి, గట్టిగా ఆవులించాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు తన శరీరాన్ని చిన్నదిగా చేసి, బయటకు వచ్చాడు. ఇంద్రుడు తిరిగి వృత్తాసురునితో యుద్ధానికి దిగాడు. వృత్తుని ధాటికి తట్టుకోలేక, దేవతలు మంధర పర్వత శిఖరానికి చేరి, వృత్తుడిని చంపే ఉపాయంకోసం ఆలోచించారు. అందరూ మహా విష్ణువు వద్దకు వెళ్ళి, వృత్తుని చంపే ఉపాయం చెప్పమని అర్ధించారు. "మీరు వెళ్ళి ఇంద్రునికీ, వృత్తునికీ సంధి చేయండి. నేను తగిన సమయం చూసి, ఇంద్రుని వజ్రాయుధంలో ప్రవేశించి, అతడు అంతమయ్యేలా చేస్తాను" అని అభయమిచ్చాడు శ్రీహరి. ఋషులంతా వృత్తుని వద్దకు వెళ్ళి, "ఇంద్రుడు అజేయుడు. నీవా, అధిక బలశాలివి. మీరు ఒకరిని ఒకరు జయించడం, ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదు. కనుక ఇంద్రునితో మైత్రి చేసుకో" అని నచ్చచెప్పారు.

వృత్తుడు అందుకు అంగీకరిస్తూ, బదులుగా ఒక వరం ప్రసాదించమని కోరుకున్నాడు. "నేను తడిసిన దానితో కానీ, ఎండిన దానితో కానీ, రాత్రి కానీ, పగలు కానీ సంహరించబడకూడదు. అందుకు ఒప్పుకుంటే, ఇంద్రునితో సంధి చేసుకుంటాను" అని షరతు విధించాడు. అలా వృత్తుడు మైత్రి చేసుకున్నా, ఇంద్రుడు మాత్రం అతనిని సంహరించే మార్గం అన్వేషిస్తూ ఉన్నాడు. ఒక రోజు అసుర సంధ్యలో, సముద్రతీరంలో విహరిస్తున్న వృత్తుని చూసి, అతడిని సంహరించడానికి అది తగిన సమయమని గ్రహించిన ఇంద్రుడు, విష్ణువును ప్రార్ధించి, తన వజ్రాయుధాన్ని సముద్ర జలాల నురుగులో ముంచాడు. విష్ణువు ఆ నురుగులో ప్రవేశించాడు. ఆ నురుగు సహాయంతో వృత్తుని సంహరించాడు. ఈ విషయం తెలిసిన భూతాలు, బ్రహ్మ హత్య చేసినందుకు నిందించాయి. బ్రహ్మహత్యా పాతకం వెంట తరమగా, ఇంద్రుడు పదవీచ్యుతుడై, నిషధాచలంలో తలదాచుకున్నాడు.

దేవతలంతా ఇంద్రపదవి కోసం తగిన వాడికై అన్వేషిస్తూ, భూలోకంలో నూరు అశ్వమేధయాగాలు చేసిన నహుషుడనే మహారాజును, ఆ పదవిలో కుర్చోమని అర్ధించారు. నహుషుడు మాత్రం, అందుకు అంగీకరించలేదు. ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించేంత సామర్ధ్యం తనకు లేదన్నాడు. యముడూ, అగ్నీ, వరూణాది దేవతలు, తమ శక్తిని అతనికి పంచారు. నహుషుడు వాటితో అధిక బల సంపన్నుడయ్యాడు. నహుషుడు ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించి, ధర్మ పరుడై, సమస్త లోకాలనూ పాలించసాగాడు. కిన్నెరలూ, కింపురుషులూ, యక్షులూ, సిద్ధులూ, విద్యాధరులూ, గంధర్వులూ, గరుడులూ, సమస్త దేవతల నుండీ తేజో భాగములు స్వీకరించి, అత్యంత తేజోమయుడయ్యాడు. మునులంతా నహుషుని సేవిస్తున్నారు. తుంబుర నారదులు గానంతో వినోదం అందిస్తున్నారు. రంభా, మేనకా, తిలోత్తమా, ఊర్వశీ మొదలైన అప్సరసలు, నాట్యంతో రంజింపచేస్తున్నారు. ఇన్ని భోగాలు ఒక్క సారిగా సంక్రమించగానే, నహుషునిలో గర్వం తొంగిచూసింది. ఆ సమయంలో నహుషుడు ఇంద్రుని భార్య శచీదేవిని చూసి, ఆమె అందానికి ముగ్ధుడై, ఆమెను మోహించాడు.

అతడు దేవతలను పిలిచి, "నేను స్వర్గాధి పతిని. అందరూ నన్ను చూడటానికి వచ్చారు. కానీ శచీ దేవి మాత్రం నా వద్దకు రాలేదు. వెంటనే ఆ సుందరాంగి శచీదేవిని ఇక్కడకు పిలిపించండి" అని ఆజ్ఞాపించాడు. అది విన్న శచీదేవి భయపడి, దేవ గురువు బృహస్పతిని శరణు వేడింది. జరిగినదంతా విన్న బృహస్పతి, "అమ్మా! శచీదేవీ.. ఊరడిల్లుము. నీ భర్త తిరిగి రాగలడు. నేను నిన్ను కాపాడతాను" అని సంతోషకర మాటను తెలియజేశాడు. ఇది తెలిసిన నహుషుడు, "నేను కోరిన వనితకు బృహస్పతి రక్షణ కల్పిస్తాడా?" అని ఆగ్రహించగా దేవతలు, "దేవేంద్ర పదవిలో ఉన్న మీరు, పర స్త్రీలను కోరుట తగదు" అని నచ్చ చెప్పారు. అందుకు నహుషుడు నవ్వి, "ఇంద్రుడు గౌతముని భార్యను కామించినప్పుడు, ఈ బుద్ధులు మీరెందుకు చెప్ప లేదు? మీరు వెంటనే శచీదేవిని నా వద్దకు తీసుకు రండి" అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. దేవతలూ, మునులూ బృహస్పతి వద్దకు పోయి, "గురుదేవా! ఇంద్రపదవిలో ఉన్న నహుషుడు, శచీదేవిని కోరడానికి అర్హుడు. కనుక శచీదేవిని అతని వద్దకు పంపి, అతని కోపం పోగొట్టండి" అని ప్రార్ధించారు. బృహస్పతి నవ్వి, "నహుషుడు శచీదేవిని కోరడమా? అందుకు మీరు అంగీకరించడమా? ఇది లోక హితమా? ఇంతటి మహా కార్యాన్ని ఆచరించవలసినదే కానీ, శరణు వేడిన వారిని విడుచుట ధర్మం కాదు. కనుక నేను ఆమెను పంపను" అన్నాడు.

అందుకు మునులు, "అయితే తగిన కర్తవ్యం ఆలోచించండి" అని అర్ధించారు. దానికి బృహస్పతి, "శచీదేవిని నహుషుని వద్దకు వెళ్ళి, కొంత సమయం అడుగమని చెబుదాం. ఆ తరువాత జరగ వలసినది ఆలోచిద్దాం" అని సాలోచనగా చెప్పాడు. దాంతో బృహస్పతి ఆదేశానుసారం, శచీదేవి నహుషుని వద్దకు వెళ్ళింది. "నేను ఇంద్ర పత్నిని. ఇంద్రుడు ఉన్నాడో లేడో తెలియలేదు. నా మనస్సు శంకిస్తోంది. ఏ విషయం తెలియకుండా తొందర పడకూడదు. నాకు కొంత సమయం కావాలి" అంది. నహుషుడు అందుకు అంగీకరించాడు. మునులు రహస్యంగా విష్ణుమూర్తిని కలుసుకుని, ఇంద్రుని పాపం పోగొట్టమని వేడుకున్నారు. అందుకు విష్ణుమూర్తి, "ఇంద్రునిచేత అశ్వమేధయాగం చేయించండి. అతని పాపం పోతుంది" అని సలహా ఇచ్చాడు. మునులు శ్రీ హరి మాట ప్రకారంగా, ఇంద్రుని చేత అశ్వమేధయాగం చేయించారు. ఇంద్రునికి పాప పరిహారం కాగానే, అమరావతికి వెళ్ళాడు. అక్కడ నహుషుడు అమిత తేజోమయుడై ఉండటం చూసి భయపడి, ఎవ్వరికీ చెప్పకుండా వెను తిరిగి వెళ్ళి పోయాడు.

ఇంద్రుని జాడ తెలియని శచీదేవి కలత పడి, ఉపశ్రుతి అనే దేవతను ఆరాధించి, ఆమెను సాక్షాత్కరింప చేసుకుంది. అప్పుడా దేవత, "అమ్మా శచీదేవి! నేను నీ పాతివ్రత్యానికి మెచ్చి వచ్చాను. నీవు నా వెంట వచ్చిన ఎడల, నీ భర్తను చూడగలవు" అని ఉపశ్రుతి, శచీదేవిని హిమాలయాలకు ఉత్తర దిక్కున ఉన్న మంజుమంతము అనే పర్వతము వద్దకు తీసుకు వెళ్ళింది. అక్కడి సరోవరంలో ఉన్న ఒక తామరపుష్ప కాడలోకి ప్రవేశించారు వారు. అక్కడ సూక్ష్మరూపంలో ఉన్న ఇంద్రుడిని శచీదేవికి చూపించి, ఉపశ్రుతి అదృశ్యమైంది. శచీ దేవిని చూసి ఇంద్రుడు ఆశ్చర్యపడి, "నేను ఇక్కడ ఉన్నది నీకెలా తెలుసు?" అని శచీదేవిని అడిగాడు. శచీదేవి జరిగినదంతా చెప్పి, తనను కాపాడమని వేడుకుంది. దానికి ఇంద్రుడు, "దేవీ! నహుషుడు ఇప్పుడు నా కంటే బలవంతుడు. దేవతలూ, ఋషులూ, అతనికి తమ శక్తులను ప్రసాదించారు. కనుక అతను అజేయుడు.

శత్రువు శక్తి సంపన్నుడై ఉన్నప్పుడు, వేచి ఉండటం రాజనీతి. అతనికి నీ మీద మోహం కలిగింది. మనం దానిని అనుకూలంగా మార్చుకోవాలి. నీవు అతనితో సఖ్యం నటించి, నిన్ను పొందాలంటే సప్తఋషి వాహనంపై రమ్మని చెప్పు. దాంతో అతని పుణ్యం క్షీణించి, పతనం కాక తప్పదు. ఆ పై, నేను అతనిని జయించడం సులువు" అని నహుషుడిని జయించడానికి, తన పన్నాగాన్ని వివరించాడు. అందుకు అంగీకారం తెలిపి, శచీదేవి తిరిగి అమరావతికి వచ్చింది. నహుషుడు మరలా శచీదేవి వద్దకు వచ్చి, తన కోరిక తీర్చమని అడిగాడు. అప్పుడు శచీదేవి తన భర్త ఇంద్రుడు చెప్పిన విధంగా, సప్తఋషి వాహనం మీద వస్తే వరిస్తానని చెప్పింది. మోహావేశంలో ఉన్న నహుషుడు, ఉచితానుచితాలు మరచి, మునులను వాహనంగా చేసుకుని తిరగసాగాడు.

వెంటనే శచీదేవి బృహస్పతి వద్దకు పోయి, తన భర్తనూ, తననూ రక్షించమని వేడుకుంది. అప్పుడు బృహస్పతి అగ్ని దేవుణ్ణి పిలిచి, ఇంద్రుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో వెతకమని చెప్పాడు. అగ్ని ఒక స్త్రీ రూపం ధరించి, మనోవేగంతో అంతా వెతికి చూశాడు. అష్ట దిక్కులూ, భూమీ, అంతరిక్షం, కొండలూ, అడవులూ, ఎక్కడ వెతికినా ఇంద్రుని జాడ తెలియ లేదు. తిరిగి వచ్చిన అగ్ని, "దేవగురూ! నాకు సాధ్యమైనంతా వెతికాను. ఇంద్రుడు ఎక్కడా కనిపించలేదు. సృష్టి క్రమంలో, నీటి నుండి అగ్నీ, బ్రాహ్మణుల నుండి క్షత్రియులూ, రాళ్ళ నుండి లోహములూ పుట్టాయి. ఆ విధంగా పుట్టిన వాటికి, తమ ప్రతాపం ఎక్కడ చెల్లినా, తమ జన్మ స్థానంలో చెల్లదు. అలా నాకు జలప్రవేశం నిషిద్ధం కనుక, అక్కడ నేను వెతకలేను" అని అన్నాడు. అందుకు బృహస్పతి, "అగ్నిదేవా! నీకు సకల చరాచరములలో ప్రవేశం కలదు. నీవు చేరజాలని ప్రదేశం లేదు. నీకు నేను నీటిలో ప్రవేశించే అర్హతను కలిగిస్తాను. అక్కడ కూడా ఇంద్రుని కొరకు వెతుకు" అని అన్నాడు. ఆ తరువాత అగ్ని జలరాశులలో కూడా వెతికి, తామర తూడులో ఉన్న ఇంద్రుడిని కనుగొన్నాడు. వెంటనే బృహస్పతి ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్ళాడు. అతనితో, "ఇంద్రా! నీ తప్పు ఏమీ లేదు. వృత్తాసురుని వధ ఎలా పాపం ఔతుంది. నీ తప్పు లేకనే, నువ్వు పదవిని త్యజించావు. మార్గాంతరం లేక నహుషునికి పదవిని కట్ట పెడితే, అతడు దేవతలిచ్చిన శక్తితో, బలగర్వితుడై ప్రవర్తిస్తున్నాడు. తనను మోయడానికి ముని పల్లకిని ఉపయోగించి, తన శక్తిని క్షీణింప చేసుకున్నాడు. కనుక ఇది అతనిని జయించడానికి తగిన సమయం.

నీవు వచ్చిన సమయంలో, నహుషుడు బలవంతుడు. కానీ ఇప్పుడు, అతడు శక్తి హీనుడు. అశ్వమేధ యాగం చేసి పాపాన్ని పోగొట్టుకున్న నీవు, ఇప్పుడు ఇంద్ర పదవికి అర్హుడవు కనుక, నీవు వచ్చి నహుషుని జయించి, నీ పదవిని తిరిగి స్వీకరించు" అని అన్నాడు. ఇంద్రుని వద్దకు వచ్చిన అష్టదిక్పాలకులు కూడా, నహుషుని జయించే ఉపాయం గురించి ఆలోచిస్తున్న సమయంలో, అగస్త్యుడు అక్కడకు వచ్చి, "ఇంద్రా, నహుషుడు పదవీ భ్రష్టుడు అయ్యాడు. ఇక నీవు నీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించవచ్చు" అని పలికాడు. ఇంద్రుడు అగస్త్యునకు నమస్కరించి, నహుషుడు ఎలా పదవీచ్యుతుడైనాడో చెప్పమని అడిగాడు. అప్పుడు అగస్త్యుడు, "మునులంతా అతని వాహనం మోస్తూ బాధపడుతున్న సమయంలో, ఒకనాడు నహుషుడు బ్రాహ్మణులతో ఇష్టాగోష్టి జరుపుతుండగా, ఋషులు ఇలా అడిగారు, "గో సంప్రోక్షణమందు బ్రాహ్మణములయిన మంత్రములు చెప్పబడినవి. అవి నీకు ప్రమాణ భూతములా?" అని అడిగారు. అందుకు నహుషుడు గర్వంతో, ‘అవి నాకు ప్రమాణమలు కావు’ అని అన్నాడు.

నేను అతనికి అడ్డు చెపుతూ, "ఋషులచే అభినందితమైన మంత్రములను నిందించుట, అజ్ఞానము" అని అన్నాను. అందుకు నహుషుడు కోపించి, నా తలపై తన్నాడు. దాంతో అతని పుణ్యమూ, తేజమూ కోల్పోయాడు. అప్పుడు నేను, "నహుషా! మునులను వాహనంగా చేసుకుని, వారిని అవమానించావు. వారు గౌరవించు మంత్రములు ప్రమాణములు కాదని, నిరసించావు. నన్ను అవమానించావు. కనుక నీవు పదవీ భ్రష్టుడవై, ఇంద్రలోకం నుండి పతనమై, భూలోకమున, సర్ప రూపమున అనేక సంవత్సరములు నివసించెదవు కాక" అని శపించాను. నహుషుడు నన్ను పరి పరి విధాలా ప్రార్ధించగా, అతడికి శాపవిమోచనం చెప్పాను. ధర్మపరుడూ, సత్పురుషుడైన యుధిష్టరుని చూసిన తరువాత, అతని పాపములు పరిహారమై, పుణ్యలోక ప్రాప్తి కాగలదని, పరిహారం చెప్పాను" అని అన్నాడు. ఈ సంగతి తెలుసుకున్న ఇంద్రుడు, అగస్త్యుని పూజించాడు. అమరావతి అంతా అక్కడికి వచ్చి, ఇంద్రుడిని అభినందించింది. ఇంద్రుడు అమరావతికి పోయి, ఇంద్ర పదవిని అధిష్టించి, శచీదేవితో సుఖంగా ఉన్నాడు.

ఈ సంఘటనను వివరించిన శల్యుడు, "ధర్మరాజా! ఇంద్రుని వంటి వారే తమ అధికారానికి భంగం జరిగినప్పుడు, అజ్ఞాతవాసం అనుభవించారు. కనుక మీరు మీ దురవస్థకు దుఃఖించవలసిన పని లేదు. దుర్యోధనుడు కూడా, నహుషుని వలె నశించక తప్పదు" అని ధైర్యోక్తులు పలికి, మీకు ఎటువంటి సహాయ సహకారాలు కావాలన్నా, తప్పకచేస్తానని ప్రమాణం చేసి, తన సేనలతో హస్థినకు తిరిగి బయలు దేరాడు.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః!

Friday, 1 July 2022

'అతిరథ మహారథులు' ఎవరు? Atiratha Maharathis

  

'అతిరథ మహారథులు' ఎవరు?

అతిరథ మహారథులందరూ వచ్చారని మనం అంటూ ఉంటాం. అంటే చాలా గొప్పవారొచ్చారనే విషయం మాత్రం మనకు అర్థమవుతుంది. మహా మహా గొప్ప వాళ్ళు వచ్చారనే అర్థంలో వాడతామనేది అందరికీ తెలుసు. అయితే, ఆ పదాలకు సరైన అర్థం మాత్రం మనలో చాలామందికి తెలియకపోవచ్చు. ఆ పదాలకు అర్థాలేమిటో చూద్దాం..

యుద్ధంలో పాల్గొనే యోధుల యొక్క సామర్థ్యాన్ని తెలిపే పేర్లివి.. ఇందులో 5 స్థాయులున్నాయి. అవి..

1. రథి
2. అతిరథి
3. మహారథి
4. అతి మహారథి
5. మహామహారథి..

1) రథి.. ఏక కాలంలో 5,000 మందితో యుద్ధం చేయగలడు.

సోమదత్తుడు, సుదక్షిణుడు, శకుని, శిశుపాలుడు, ఉత్తర, కౌరవుల్లో 96 మంది, శిఖండి, ఉత్తమౌజులు మరియు ద్రౌపది కొడుకులు.. వీరంతా 'రథులు'..

2) అతి రథి (రథికి 12 రెట్లు).. 60,000 మందితో ఒకే సారి యుద్ధం చేయగలడు..

లవకుశులు, కృత వర్మ, శల్యుడు, కృపాచార్యుడు, భూరిశ్రవుడు, ద్రుపదుడు, యుయుత్సు, విరాటుడు, అకంపన, సాత్యకి, దృష్టద్యుమ్నుడు, కుంతిభోజుడు, ఘటోత్కచుడు, ప్రహస్తుడు, అంగదుడు, దుర్యోధనుడు, జయద్రథుడు, దుశ్శాసనుడు, వికర్ణుడు, విరాటుడు, యుధిష్ఠిరుడు, నకులుడు, సహదేవుడు మరియు ప్రద్యుమ్నుడు.. వీరంతా 'అతిరథులు'.

3) మహారథి (అతిరథికి 12 రెట్లు).. 7,20,000 మందితో ఒకే సారి యుద్ధం చేయగలడు..

రాముడు, కృష్ణుడు, అభిమన్యుడు, వాలి, అంగదుడు, అశ్వత్థామ, అతికాయుడు, భీముడు, కర్ణుడు, అర్జునుడు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కుంభకర్ణుడు, సుగ్రీవుడు, జాంబవంతుడు, రావణుడు, భగదత్తుడు, నరకాసురుడు, లక్ష్మణుడు, బలరాముడు మరియు జరాసంధుడు.. వీరంతా 'మహారథులు'..

4) అతి మహారథి (మహారథికి 12 రెట్లు).. 86,40,000 (ఎనభై ఆరు లక్షల నలభై వేల) మందితో ఒకేసారి యుద్ధం చేయగలడు..

ఇంద్రజిత్తు, పరశురాముడు, ఆంజనేయుడు, వీరభద్రుడు మరియు భైరవుడు.. వీరు 'అతి మహారథులు'..

రామ రావణ యుద్ధంలో పాల్గొన్నది, ఇద్దరే ఇద్దరు అతి మహారథులు. అటు ఇంద్రజిత్తు, ఇటు ఆంజనేయుడు.. రామ, లక్ష్మణ, రావణ, కుంభకర్ణులు 'మహారథులు' మాత్రమే..

5) మహా మహారథి (అతి మహారథికి 24 రెట్లు).. ఏక కాలంలో 207,360,000 (ఇరవై కోట్ల డెబ్భై మూడు లక్షల అరవై వేల) మందితో ఏక కాలంలో యుద్ధం చేయగలడు..

బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, దుర్గా దేవి, గణపతి మరియు సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర స్వామి.. వీరంతా 'మహా మహారథులు'..

మహా మహారథులలో అమ్మవారు కూడా ఉండడం హిందూ ధర్మంలోనున్న మహిళా సాధికారతకు నిదర్శనం. మహిళ యుద్ధంలో పాల్గొన్న సంగతే, ఇతర మతాల్లో మనకు కనిపించదు. అలాంటిది, ఒక మహిళయైన దుర్గా దేవి, ఏకంగా ఇరవై కోట్ల మందికంటే ఎక్కువ మందితో యుద్ధం చేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉన్నట్టుగా గుర్తించడం, మామూలు విషయం కాదు.

జై దుర్గా మాత!
లోకా సమస్తా సుఖినోభవంతు!
శ్రీ మాత్రే నమః!

Monday, 27 June 2022

‘బ్రాహ్మణత్వం’ గురించి అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్ముడు చెప్పిన కథ! Brahminhood

  

‘బ్రాహ్మణత్వం’ గురించి అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్ముడు చెప్పిన కథ!

అంపశయ్యపై ఉన్న భీష్మ పితామహుడు, రాజ్య పాలన ఏ విధంగా చేయాలి, ఒక రాజు ఎటువంటి నీతిని పాటించాలి, ఎటువంటి నిర్ణయాలు ప్రజలకు మేలు చేస్తాయి, అనేటటువంటి అనేక అంశాలను, ధర్మరాజుకు బోధించాడు. వాటిలో ఎన్నో అంశాలను కథల రూపంగా, చక్కగా, విపులంగా వివరించి చెప్పాడు భీష్ముడు. ధర్మనందనుడికి చెప్పిన అనేక కథలలో ఒకటి, మాతంగుడి చరిత్ర. విప్రకుమారుడు ఛండాలుడెలా అయ్యాడు? తిరిగి మాతంగుడు తన బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందాడా? బుుషీకుడి కుమారుడైన జమదగ్నికి, క్షత్రియ స్వభావం కలిగిన పరుశురాముడు పుట్టడానికి గల కారణమేంటి – వంటి అనేక ఆసక్తికర విషయాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/huVcwGJyhBg ]

ధర్మరాజు భీష్ముడితో, "పితామహా! బ్రాహ్మణులు కాక, ఇతరులు తాము చేసే గుణకర్మల వలన బ్రాహ్మణత్వము పొందవచ్చునా!" అని తన సందేహాన్ని వెలిబుచ్చాడు. అందుకు భీష్ముడు సమాధానంగా, "ధర్మనందనా! బ్రాహ్మణత్వము పొందడం, చాలా దుర్లభం. ఎన్నో జన్మలెత్తిన తరువాత కానీ, బ్రాహ్మణ జన్మ లభించదు. ఈ విషయము గురించి, నీకొక ఇతిహాసము చెబుతాను విను. అని మాతంగుడి కథను చెప్పనారంభించాడు.

పూర్వం మాతంగుడనే విప్రకుమారుడుండే వాడు. అతడు తన తండ్రి ఆదేశానుసారము ఒక యజ్ఞానికి వెళుతుండగా, దారిలో అడ్డొచ్చిన ఒక గాడిదపిల్లను, కర్రతో కొట్టాడు. ఆ గాడిద పిల్ల ఏడుస్తూ, ప్రక్కనే పొద దగ్గర ఉన్న తన తల్లి వద్దకు వెళ్ళి, జరిగిన సంగతి చెప్పింది. ఆ గాడిద తన కూతురుతో, "అమ్మా! ఇతడు చండాలుడూ, క్రూరుడూ.. అందుకే నిన్ను అలా కొట్టాడు" అని చెప్పింది. గాడిద మాటలను అర్ధం చేసుకున్న విప్రకుమారుడు, "గాడిద ఊరికే అలా అనలేదు. గాడిద మాటల్లో ఏదో అంతరార్ధము దాగి ఉంది. లేకుంటే, అది నన్ను చండాలుడని ఎందుకు అంటుంది?" అని భావించి, ఆ గాడిద వద్దకు వెళ్ళి తన జన్మరహస్యము చెప్పమని అడిగాడు. అందుకు గాడిద, "విప్రకుమారా! నీ తల్లి కామంతో, ఒక క్షురకుని వలన నిన్ను కన్నది. కనుక నీవు బ్రాహ్మణుడివి కాదు" అని చెప్పింది.

ఆపై అతడికి యజ్ఞానికి వెళ్ళడానికి మనస్కరించక, ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళి తండ్రితో "తండ్రీ! నేను బ్రాహ్మణ స్త్రీకీ, క్షురకుడికీ పుట్టాను కనుక, బ్రాహ్మణుడను కాను. ఆ గార్ధభం, ఏదో శాపవశాన అలా జన్మ ఎత్తి ఉంటుంది. లేకుంటే, ఈ నా జన్మరహస్యము ఎలా తెలుస్తుంది? తండ్రీ, నేను తపస్సు చేసి, బ్రాహ్మణత్వమును సంపాదిస్తాను" అని చెప్పి, మాతంగుడు తపస్సు చేయడానికి అడవులకు వెళ్ళాడు. అలా మాతంగుడు కొన్ని సంవత్సరాల పాటు తపస్సు చేసి, ఇంద్రుడిని ప్రసన్నము చేసుకున్నాడు. ఇంద్రుడు ప్రత్యక్షమై, "కుమారా! నీవు తపస్సు ఎందుకు చేస్తున్నావు? నీ కోరిక ఏమిటి?" అని అడిగాడు. అప్పుడు మాతంగుడు, "దేవా! నాకు బ్రాహ్మణత్వము ప్రసాదించండి" అని అడిగాడు. దానికి ఇంద్రుడు, "కుమారా! బ్రాహ్మణత్వము మహత్తరమైనది. ఇతరులకు అది లభ్యము కాదు కనుక, మరేదైనా వరము కోరుకో" అని అన్నాడు. అందుకు మాతంగుడు, "అయ్యా! నా కోరిక తీర్చడం మీకు కుదరదు కనుక, మీరు వెళ్ళండి. నా తపస్సును కొనసాగిస్తాను" అని అన్నాడు. దాంతో ఇంద్రుడు తిరిగి వెళ్ళగానే, మాతంగుడు తన తపస్సును కొనసాగించి, ఒంటి కాలి మీద మరొక నూరేళ్ళు తపస్సు చేసి, ఇంద్రుడిని మళ్ళీ ప్రత్యక్షం చేసుకున్నాడు.

అప్పుడు ఇంద్రుడు, "కుమారా! నీ పట్టు విడువక ఉన్నావు! శూద్రుడు ఇలాంటి తపస్సు చేస్తే, చస్తాడు.. జాగ్రత్త.. అని బెదిరించి - అసలు బ్రాహ్మణత్వము ఎలా సిద్ధిస్తుందో నీకు తెలుసా? ఇంతకంటే పది రెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, ఒక చండాలుడు శూద్రుడు కాలేడు. దాని కంటే నూరు రెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, శూద్రుడు వైశ్యుడు కాలేడు. దానికి వేయి రెట్లు తపస్సు చేసిన కానీ, వైశ్యుడు క్షత్రియుడు కాలేడు. దానిపై పది వేల రెట్లు తపస్సు చేసిన కానీ, క్షత్రియుడు దుర్మార్గుడైన బ్రాహ్మణుడు కాలేడు. దానికంటే లక్షరెట్లు తపస్సు చేస్తే కానీ, దుర్మార్గు డైన బ్రాహ్మణుడు, ఇంద్రియములనూ, మనస్సునూ జయించి, సత్యమూ, అహింసలనూ పాటించి, మాత్సర్యమును విడిచి పెట్టి, సద్బ్రాహ్మణుడు కాలేడు. అటువంటి సద్బ్రాహ్మణత్వము, ఒక వంద సంవత్సారాల తపస్సుకు వస్తుందా చెప్పు?" అన్నాడు. ఒక వేళ బ్రాహ్మణ జన్మ పొందినా, దానిని నిలబెట్టు కొనుట కష్టం.

ఒక్కొక్క జీవుడూ, అనేక జన్మల తర్వాత కానీ, బ్రాహ్మణ జన్మ ఎత్త లేడు. అలా ఎత్తినా, అతడు దానిని నిలబెట్టుకోలేడు. ధన వాంఛ, కామ వాంఛ, విషయాసక్తితో సదాచారములను వదలి, దుర్మార్గుడవుతాడు. తిరిగి బ్రాహ్మణ జన్మ రావడానికి, ఎన్నో ఏళ్ళు పడుతుంది. అటువంటి బ్రాహ్మణ జన్మ కొరకు నీవు తాపత్రయపడి, నీ వినాశనమును ఎందుకు కొని తెచ్చుకుంటావు? నీకిష్టమైన మరొక వరము కోరుకో ఇస్తాను.. తపస్సు చాలించు" అని అన్నాడు. దానికి ఎటువంటి సమాధానమూ చెప్పుకుండా నిలబడిన మాతంగుడి మొండి తనమును చూసి విసుగు చెంది, ఇంద్రుడు వెళ్ళి పోయాడు. మాతంగుడు తిరిగి తన తపస్సును కొనసాగించాడు. కాలి బొటనవేలి మీద నిలబడి, శరీరం శుష్కించి అస్థిపంజరం అయ్యేవరకూ తపస్సు చేశాడు. అతడి శరీరము శిధిలమై పడిపోతుండగా, ఇంద్రుడు పట్టుకున్నాడు. ఏమిటి నాయనా ఇది? పెద్ద పులిలా నిన్ను మ్రింగివేయగల బ్రాహ్మణత్వము నీకెందుకు? చక్కగా వేరు వరములు అడిగి, సుఖపడు" అని అన్నాడు. మాతంగుడందుకు అంగీకరించగానే ఇంద్రుడు, "నీవు చండదేవుడనే పేరుతో, అందమైన స్త్రీల పూజలందుకుని, వారి వలన నీ కోరికలు తీర్చుకుంటావు" అని వరాలు ప్రసాదించాడు.

ఈ మాతంగుడి కథ విన్న ధర్మరాజు, ‘పితామహా! ఇంద్రుడు చెప్పినట్లు, బ్రాహ్మణత్వము పొందడం దుర్లభమయినట్లయితే, క్షత్రియుడైన విశ్వామిత్రుడికి బ్రాహ్మణత్వము ఎలా సిద్ధించిందో వివరించండి’ అని అడిగాడు. దానికి భీష్ముడు, ‘ధర్మనందనా! జాహ్నవీ దేవికి తండ్రి అయిన జహ్నుడనే వాడి వంశములో, గాధి జన్మించాడు. గాధి కూతురు సత్యవతి. సత్యవతిని తనకిచ్చి వివాహము చేయమని ఋచీకుడడుగగా, దానికి అంగీకరించని గాధి, చెవి తెల్లగా ఉన్న వేయి గుర్రములను కట్నంగా ఇస్తే, సత్యవతిని ఋచీకుడి కిచ్చి వివాహము జరిపిస్తానని, షరతు విధించాడు. ఋచీకుడు రోషంతో, గుర్రములను వెతికి తెస్తానని చెప్పాడు. ఋచీకుడు వరుణుడి వద్దకు వెళ్ళి "నాకు తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయిగుర్రాలను ఇవ్వు" అని అడిగగా వరుణుడు, "ఈ మాత్రానికి ఇంత దూరము రావాలా! నీవు కోరిన వెంటనే నీ ఎదుట నిలబడతాయి" అని చెప్పాడు. వెంటనే ఋచీకుడు గంగానది ఒడ్డుకు వెళ్ళి, పద్మాసనము వేసుకుని కూర్చుని, కళ్ళు మూసుకుని, "నాకు తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయి గుర్రాలు కావాలి" అని కోరుకోగానే, అతడి ఎదుట తెల్లని చెవులు కలిగిన వేయిగుర్రాలు నిలబడ్డాయి. అప్పటి నుండీ ఆ ప్రదేశము, అశ్వతీర్ధముగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

ఋచీకుడు ఆ గుర్రాలను గాధికిచ్చాడు. గాధి ఇక చేసేది లేక, సత్యవతిని ఋచీకుడికిచ్చి వివాహము చేశాడు. ఋచీకుడు కొన్ని సంవత్సరాలు సత్యవతితో కాపురము చేసిన పిదప సంతానం కావాలని కోరిక కలిగి, "సత్యవతీ! సంతానము కొరకు నేను యజ్ఞములో ఇచ్చే చరువు సంపాదిస్తాను" అని అన్నాడు. అప్పుడు సత్యవతి తల్లి, తనకూ సంతానం కావాలనీ, అందు కొరకు తనకు కూడా చరువు కావాలనీ కోరింది. ఋచీకుడు అందుకు అంగీకరించి, రెండు చరువులు సంపాదించి, వాటిని తన తపోశక్తితో నింపాడు. వాటిలో ఒక చరువులో ఉన్న యజ్ఞశేషాన్ని భుజించిన వారికి, ఉజ్వలంగా ప్రకాశించే బ్రాహ్మణుడు పుడతాడు, రెండవ చరువులోని యజ్ఞ శేషాన్ని భుజించిన వారికి, రాజస భావం కలిగిన పుత్రుడు పుడతాడు. ఋచీకుడు సత్యవతిని చూసి, "సత్యవతీ! ఒకటి క్షాత్ర శక్తి ప్రధానంగా ఉండే పుత్రుడిని ఇస్తుంది. నీవు దానిని నీ తల్లికి ఇవ్వు. రెండవది, సాత్వికత, బ్రాహ్మణత్వము ప్రధానుడైన పుత్రుడినిస్తుంది. దానిని నువ్వు స్వీకరించు. తరువాత ఋతు సమయంలో నీవు మేడి చెట్టునూ, నీ తల్లి రావి చెట్టునూ కౌగలించుకున్నట్లయితే, మీకు సంతానము కలుగుతుంది" అని చెప్పాడు. కానీ, విధివిలాసంగా, చరువును తీసుకునే సమయంలో చరువులూ, కౌగలించుకున్న వృక్షములూ తారుమారై, ఫలితంగా వారు ధరించిన గర్భాలు, తారుమారయ్యాయి.

ఇదంతా దివ్యదృష్టితో తెలుసుకున్న ఋచీకుడు సత్యవతితో, "సత్యవతీ! మీ చరువులూ, వృక్షములూ తారుమారయ్యాయి. ఫలితంగా, నీ గర్భంలో దుర్మార్గుడైన క్షత్రియుడు పెరుగుతున్నాడు.” అని చెప్పాడు. ఆ మాటకు తల్లడిల్లిన సత్యవతి, "సద్బ్రాహ్మణులూ, తపశ్శాలీ అయిన మీకు, దుర్మార్గుడైన క్షత్రియుడు కలిగిన, మీకు అపకీర్తి కదా! మీ మహిమ చేత ఈ అవాంతరము నివారించండి" అని వేడుకుంది. అందుకు ఋచీకుడు అంగీకరించి, ఆ ప్రభావమును ఒక జన్మకాలము పొడిగించి, ‘నీకు సద్బ్రాహ్మణుడూ, నీకుమారుడికి క్షత్రియాంశ కలిగిన కుమారుడూ జన్మిస్తాడు’ అని వరం ఇచ్చాడు. అలా సత్యవతికి జమదగ్ని జన్మించాడు. జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముడు, క్షత్రియాంశతో జన్మించి, క్షత్రియ కుల వినాశకుడయ్యాడు. సత్యవతి తల్లికి విశ్వామిత్రుడు జన్మించినా, అతడికి బ్రాహ్మణ ధర్మమునందు ఆసక్తి కలిగింది. ఎంతో కఠోర తపస్సు చేసి, బ్రహ్మర్షిగా మారాడు విశ్వామిత్రుడు. ఋచీకుడి కుమారుడిగా జన్మించి బ్రహ్మణత్వాన్ని పొందాల్సిన విశ్వామిత్రుడు, క్షత్రియుడిగా జన్మించి, బ్రహ్మణ ధర్మాన్ని ఆచరించి, బ్రహ్మర్షిగా, ముల్లోకాలలో పూజనీయుడయ్యాడు." అని భీష్ముడు ధర్మరాజుకు బ్రహ్మణత్వం గురించిన కథను చెప్పాడు.

శివాయ విష్ణురూపాయ శివరూపాయ విష్ణవే ।
శివస్య హృదయం విష్ణుః విష్ణోశ్చ హృదయం శివః ।।

Monday, 20 June 2022

భార్య మాటతో జ్ఞానోదయమై Goswamy Tulsidas

 

భార్య మాటతో జ్ఞానోదయమై శ్రీరాముని పాదాలను చేరాడు!
పరమత దాడులనుంచి రక్షించడానికి ఆయన స్థాపించిన అఖాడాలు ఇంకా ఉన్నాయా?

ప్రతి మనిషి జీవితంలో, మలుపు తిప్పే సంఘటన ఏదో ఒకటి ఉంటుంది. ఆ సంఘటన తర్వాత, ఆ వ్యక్తి జీవితంలో అద్భుతమైన మార్పులు సంభవిస్తాయి. అలాంటి ఒకానోక సంఘటన, గోస్వామి తులసీదాసు జీవితంలో ఎదురయ్యింది. తను అందించిన హనుమాన్ చాలీసా, ఎంతో మహిమాన్విత ప్రాశస్త్యాన్ని సంతరించుకుంది. తులసీదాసు, రాముడి భక్తుడిగా ఎలా మారాడు? ఆయన జీవితాన్ని మలుపు తిప్పిన ఆ సంఘటన ఏంటి? తులసీ దాసు జీవితంలో జరిగిన కొన్ని అద్భుత విషయాల గురించీ, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/jUk27kUoa5w ]

రామయాణాన్ని రచించింది ఎవరంటే, మనమంతా ఠక్కున చెప్పే సమాధానం, వాల్మీకి మహర్షి. అయితే, తులసీదాసు తన రామచరిత మానస్ లో, శ్రీరాముని కథను మరోసారి పునరావృతం చేశారు. గోస్వామి తులసీదాసుగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఈయన, గొప్ప సాధువు, కవి, మరియు రచయిత. తులసీదాసు శ్రావణ మాసంలోని శుక్ల పక్షం, ఏడవ రోజున జన్మించారు. ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని కస్గంజ్ జిల్లా, సుకర్ క్షేత్ర గ్రామంలో, ఆత్మారాం దుబే, హులసీ దేవి దంపతులకు ఆయన జన్మించారు. తులసీదాసు అసలు పేరు, రాంభోలా. హులసీ దేవి తన గర్భంలో రాంభోలాని, పన్నెండు నెలలు పూర్తిగా మోసిన తరువాత, జన్మనిచ్చింది. సాధారణంగా ఎవరైనా, పుట్టిన తర్వాత ఏడుస్తారు. కానీ, తులసీ దాసు మాత్రం, పుట్టినప్పుడు అస్సలు ఏడవలేదు. అంతేకాదు, తను పుట్టిన వెంటనే, ఐదు నెలల బాలుడిలా కనిపించాడు. దంతాలతో, అభూక్త మూలా నక్షత్రంలో జన్మించాడు రాంభోలా. అది అపశకునం కాబట్టి, ఆయన పుట్టిన నాలుగు రోజులకే, ఆ దంపతులు ఆయనను మునియా అనే దాసీకి అప్పగించారు. మునియా, రాంభోలాకు ఐదేళ్ల వయసున్నప్పుడు, మరణించింది.

ఆ తర్వాత రాంభోలా, యాచిస్తూ జీవించేవాడు. అప్పుడు బాబా నరహరిదాసనే సాధువు, ఆ అనాథ బాలుడిని పెంచి, విద్యనేర్పారు. ఆయన రాంభోలా పేరును, తులసీ దాసుగా మార్చారు. తరువాత, శేషసనాతనుడనే శ్రేష్ఠుని దగ్గర తులసీదాసు, వేద వేదంగాలు అభ్యసించాడు. అనాథబాలుడైన తులసీదాసు రూప, గుణ, శీల, స్వభావ, విద్వత్తులకు ముగ్ధుడైన ఒక కులీన బ్రాహ్మణుడు, తన కూతురు రత్నావళినిచ్చి వివాహం చేశాడు. తులసీదాసుకు తన భార్య రత్నావళి అంటే, ఎంతో ప్రేమ. ఒక రోజు తులసీదాసు, రామాయణ ప్రవచనం చేస్తున్నాడు. కానీ, ఎంత ప్రయత్నించినా కూడా, మనస్ఫూర్తిగా చేయలేకపోయాడు. ఎందుకంటే, తులసీదాసు ప్రతీ క్షణం, తన అందాల రాశియైన భార్య రత్నావళి పైనే ద్యాస పెట్టేవాడు. అలా అన్యమనస్కంగానే ప్రవచనం పూర్తి చేశాడు. ఇంటికివెళ్ళిన తరువాత, తన భార్య అత్యవసర పరిస్థితుల్లో పుట్టింటికి వెళ్ళిందని, తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే ఆమెను కలవాలని, పది మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న ఊరికి బయలుదేరాడు. చిమ్మచీకటి, దానికి తోడు కుంభవృష్టిగా వర్షం కురుస్తోంది. అలాంటి సమయంలో గంగానదిని దాటి, భార్య ఇంటికి చేరుకున్నాడు, తులసీదాసు. అప్పుడతని భార్య రత్నావళి చేసిన హెచ్చరిక, అతని జీవితాన్నే మార్చేసింది.

అస్థిచర్మమయ దేహ మను తామేజైసీప్రీతి తైసి జో శ్రీరామమహ హోత వతౌభవతి!

నాథా! ఎముకలూ, చర్మంతో కూడిన ఈ దేహంపై ఉన్నంత ప్రేమ, ఆ శ్రీరాముని మీద ఉంటే, భవభీతియే యుండదు గదా! అని రత్నావళి చెప్పిన మాటలే, తులసీదాసుకు తారకమంత్రమయ్యాయి. అప్పటి నుండి తులసీ దాసు విరాగియై, శ్రీరామ చంద్రుని భక్తిలో నిమగ్నుడయ్యాడు. శ్రీ రాముని అనుగ్రహం వల్ల లభించిన తన జీవితాన్ని, ఆ రాముని సేవకే అంకితం చేయాలని నిర్ణయించుకుని, కాశీ చేరుకున్నాడు. నిరంతరం రామ భక్తిలో మునిగి ఉండే తులసీ దాసు జీవితంలో, కొన్ని అద్భుత సంఘటనలు జరిగాయి. ఒకనాడు రాత్రి తులసిదాసు కుటీరంలోకి ఇద్దరు దొంగలు చొరబడి, పూజాగృహంలోని బంగారం, వెండి పాత్రలు దొంగిలించి మూటగట్టి, తిరిగి వెళ్లడానికి ద్వారం వద్దకు వచ్చారు. అక్కడ ఇద్దరు భటులు కత్తులు పట్టుకుని నిలబడ్డారు. వారిని చూసి, దొంగలు రాత్రంతా కుటీరంలోనే ఉన్నారు. ఉదయం తులసీదాసు లేవగానే, దొంగలు అతని కాళ్ల  మీద పడి, క్షమించమన్నారు. ద్వారం వద్ద ఉన్న సేవకులకు భయపడి, ఇక్కడే దాక్కున్నామని, వారు బదులిచ్చారు. దాంతో తులసీదాసు ఆశ్చర్యంతో బయటకు వచ్చి చూడగా, అక్కడ ఎవరూ లేరు. వెంటనే ఆయన దివ్య దృష్టితో విషయాన్ని గ్రహించి, రాత్రి దొంగలకు కనిపించింది సాక్షాత్తూ రామ లక్ష్మణులే అని అర్థంచేసుకున్నారు.

తులసిదాసు రోజూ అన్నదానం చేస్తుంటారు. ఓ రోజు అన్నదాన సమయంలో, పండిత బ్రాహ్మణులందరూ భోజనం చేసే సమయానికి, ఓ నూతన వ్యక్తి వచ్చి వరుసలో కూర్చుని, 'జై శ్రీ రామ్' అంటూ, రామ నామాన్ని ఉచ్ఛరించసాగాడు. అప్పుడా బ్రాహ్మణులు భోజనం చేయడానికి, నిరాకరించారు. బయటి వ్యక్తి రావడంతో, ఆ ప్రదేశం అపవిత్రమైందని, తులసీదాసును నిందించారు. అప్పుడు తులసీ దాసు, రామ నామం ఎక్కడైతే ఉచ్ఛరింపబడుతుందో, అక్కడ పవిత్రత ఉంటుందని వివరించాడు. దానికి వారు, అయితే ఈ భోజనం పవిత్రమైనదని నిరూపించమని తులసీదాసునడుగగా, అతను ఆ భోజనాన్ని శివాలయంలోని నందీశ్వరుని ఎదురుగా పెట్టి, ఆహారాన్ని స్వీకరించమని ప్రార్ధించాడు. అప్పుడు సాక్షాత్తూ నందీశ్వరుడే వచ్చి, తృప్తిగా భోజనం చేసి వెళ్ళాడు. ఈ సంఘటన, తులసీదాసుకు భగవంతునిపై ఉన్న విశ్వాసానికి మచ్చతునక. అయితే, మరొక సంఘటనలో, ఒక మహిళ ఏడుస్తూ, పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, తులసీదాసు కాళ్ళపై పడింది. తులసీదాసు వెంటనే, "దీర్ఘ సుమంగళీ భవ" అని దీవించారు. ‘అయ్యో! మహాత్మా! ఏమని చెప్పను? నా భర్త ఇప్పుడే మరణించాడు. నేనెలా సుమంగళిని?’ అని ఏడుస్తూ ప్రశ్నించింది. ‘నన్ను ఆశీర్వదించిన మీరే నా భర్తను కాపాడాలి’ అని రోదించింది. అప్పుడు తులసీ దాసు, ‘నా వద్ద ఎటువంటి మహిమలూ లేవు. కేవలం రామ నామం మాత్రమే, నీ భర్తను బ్రతికించగలుగుతుంది. నీవు తక్షణమే వెళ్లి, నీ భర్త చెవిలో రామ నామాన్ని ఉచ్ఛరించు’ అని చెప్పి పంపించాడు. ఆ విధంగానే ఆ మహిళ, తన భర్త చెవిలో రామ నామాన్ని పలుకగా, ఆశ్చర్యకరంగా, నిద్రలో నుండి మేల్కొన్నట్లుగా, ఆమె భర్త లేచి కూర్చున్నాడు.

అయితే, మరణించిన వ్యక్తి మళ్ళీ బ్రతికాడనే విషయం, ఆనోటా ఈ నోటా పడి, రాజుగారి చెవికి చేరింది. వెంటనే రాజు తులసీదాసును పిలిపించి, తన సభలో అందరి ముందూ కొన్ని మహిమలు చేసి చూపించమన్నాడు. దానికి తులసీ దాసు, ‘నా వద్ద ఎటువంటి మహిమలూ, మంత్రాలూ లేవు. అంతా ఆ రాముని చలువే. నేను నిమిత్త మాత్రుడిని’ అని బదులిచ్చాడు. దాంతో రాజు, ‘రాజాజ్ఞనే  ధిక్కరిస్తావా? ఇతడిని కొరడా దెబ్బలతో శిక్షించండి.’ అని ఆజ్ఞ జారిచేశాడు. అందుకు రాజ భటులు సిద్ధమవుతుండగా, విచిత్రంగా వందలాది కోతులు హఠాత్తుగా అక్కడకు చేరి, తులసీదాసు చుట్టూ రక్షణ వలయంలా నిలిచాయి. తన భక్తుడిని రక్షించడానికి, ఆంజనేయుడే దిగివచ్చాడు. ఈ దృశ్యం చూసిన రాజు ఒకింత ఆశ్చర్యానికీ, మరోకింత భయానికీ గురయ్యాడు. తులసీదాసు పాదాలకు నమస్కరించి, క్షమించమని వేడుకున్నాడు. వెంటనే తులసీదాసు, కళ్ళు మూసుకుని అప్రయత్నంగా, తనను రక్షించిన అంజనేయుణ్ణి స్తుతిస్తూ, "జయహనుమాన జ్ఞానగుణసాగర, జయకపీశ తిహులోక ఉజాగర" అంటూ నలభై శ్లోకాలతో గానం చేశాడు.

ఆ సమయంలో ఆయన పాడిన "హనుమాన్ చాలీసా" లోక ప్రఖ్యాతి గాంచింది. గోస్వామి తులసీదాసు వాల్మీకి అవతారమని, ప్రజల విశ్వాసం. ఆయన భక్తి భావం, కావ్య రచన, భాష, వీటిని చూస్తే, ఆయన అపర వాల్మీకి అనడంలో, ఏ సందేహమూ లేదు. తులసీదాసు తన జీవిత కాలంలో, సంస్కృతంతో పాటుగా, హిందీలోనూ 22 రచనలు చేశారు. ఆయన కాశీలో ఉండగా, ‘రామచరితమానస్’ అనే మహాకావ్యాన్ని, రెండున్నర సంవత్సరాలలో పూర్తి చేశారు. రామాయణ గాధను, అయోధ్య ప్రాంత భాషయైన అవధీలో వ్రాశారు. దేశీయ ఛందస్సులైన దోహా, చౌపాయి, కవిత్త మొదలైన ఛందస్సులలో వ్రాయడం, సరళమైన సంస్కృత, తత్త్సమ శబ్దాలతో కూడా, అవధి భాషలో రామాయణాన్ని వ్రాయడం చేత, తులసీ రామాయణం, లోక ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈయన కేవలం రచయితగానే ప్రసిద్ధుడు కాదు. కొడి గడుతున్న హిందూ జ్వాలను, భక్తి ఉద్యమం ద్వారా, మళ్లీ ప్రజ్వరిల్లేటట్లుచేసిన మహా భక్తుడు. ఈయన ఉత్తర భారతదేశమంతా పర్యటించి, "అఖాడా"ల స్థాపన ద్వారా, యువతలో పోరాట పటిమను పెంపొందించారు. క్రూర ముస్లిం దండయాత్రలూ, మతమార్పిడి మౌఢ్యం నుంచి, హిందూ సమాజం తనను తాను కాపాడుకోవడంలో, ఈ మహాత్ముడు పోషించిన పాత్ర, అనిర్వచనీయమైనది. ఈయన స్థాపించిన అఖాడాలు, కూలాలకతీతంగా నిర్వహించ బడేవి. ఇప్పటికీ ఈ అఖాడాలు కొనసాగుతూ ఉండడం, గమనార్హం. ఎన్నో ఆంజనేయ స్వామి ఆలయాలను స్థాపింపజేశారు, తులసీ దాసు. వారణాసిలోని సంకట మోచన దేవాలయాన్ని, రాముని దర్శన భాగ్యం కల్పించిన హనుమంతునికి కృతజ్ఞతగా కట్టించారని ప్రతీతి. మన సంస్కృతినీ, ఆధ్యాత్మిక జీవన విధానాన్నీ కొనసాగించాలంటే, ఇలాంటి మహానీయుల జీవిత చరిత్రలను, తప్పక తెలుసుకోవాలి, తదనుగుణంగా మసలుకోవాలి..

జై శ్రీరామ్!

Monday, 13 June 2022

యుద్ధానికి ముందు పాండవుల సంతతి తలను కృష్ణుడెందుకు బలి కోరాడు? Story of Barbarika

  

యుద్ధానికి ముందు పాండవుల సంతతి తలను కృష్ణుడెందుకు బలి కోరాడు?

మహాభారతం, తవ్వేకొద్దీ అనేకానేక పాత్రలు దర్శనమిస్తాయి. కొన్ని, ఆలోచనల్లో పడేస్తే, కొన్ని ఆవేదనకు గురిచేస్తాయి. కొన్ని ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తే, కొన్ని దిగ్భ్రాంతికి లోను చేస్తాయి. దాదాపు అన్ని ఉద్వేగాల సమ్మిళిత మహా గ్రంథమే, ‘మహాభారతం’. నిజానికి మహాభారతం అంటేనే ‘శ్రీకృష్ణుడు’. తను లేనిదే, మహాభారతం లేదు. అయితే, భారతంలో కొనియాడబడిన అనేక మంది వీరులను, ఒక్క నిముషంలో సంహరించగలిగే మహావీరుడు, ‘బర్బరీకుడు’. అమ్మవారి శక్తితో, గొప్పయోధుడిగా పేరుగడించిన బర్బరీకుడు, కురుక్షేత్రంలో పాల్గోనకపోవడానికి ఒక కారణం ఉంది. అసలు బర్బరీకుడెవరు, అతని వృత్తాంతం ఏంటి? కురుక్షేత్రాన్ని నిముషంలో అంత చేయగల శక్తిని, అతను ఎలా సంపాదించాడు? శ్రీ కృష్ణుడు మారు వేషంలో వచ్చి, బర్బరీకుడిని కోరిన కోరికేమిటి – వంటి ఆసక్తికర విషయాలను తెలుసుకోవడానికి, ఈ వీడియోను పూర్తిగా చూడండి..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/i8U51cgclHA ]

ఒకసారి పాండవులందరూ, శ్రీ కృష్ణుడితో సహా సభలో వుండగా, ఘటోత్కచుడు తన తండ్రి భీముడిని కలవడానికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో వారందరూ, ఘటోత్కచుడికి సరైన వధువు ఎవరని చర్చిస్తున్న సమయంలో, శ్రీ కృష్ణుడిని సలహా అడిగారు. ప్రాగ్ జ్యోతిష్య పురంలో ఉన్న అహిళావతి అనే యువతి, ఘటోత్కచుడికి తగిన భార్య అని, శ్రీ కృష్ణుడు సూచించాడు. అహిళా వతి, అమ్మవారి ఉపాసకురాలు. ఆమె భక్తికి మెచ్చిన ఆది శక్తి, తన దివ్య ఖడ్గాన్నీ, డాలునూ ప్రసాదించింది. శ్రీ కృష్ణుడి మాట మేరకు, ఘటోత్కచుడు ఆమెను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి నల్లని మేని, కుండలాంటి తల, చక్కని రింగురింగుల జుట్టుతో, ఒక పుత్రుడు జన్మించాడు. అతడి శోరోజాలు ఉంగరాలు ఉంగరాలుగా ఉండడం వలన, అతడికి బర్బరీకుడని నామకరణం చేశారు. ఈ బర్బరీకుడు, తన తండ్రిలా ఎంతో తెలివి, ధైర్యం, శౌర్యంగలవాడు. బర్బరీకుడు, తల్లివద్దనే సకల శాస్త్రాలనూ నేర్చుకున్నాడు. మహీసాగర సంగమంలో, గుప్తక్షేత్రం వద్ద నవదుర్గా ఉపాసన చేసి అమ్మవారిని ఆరాధించి, ఎంతో మహిమాన్వితమైన మూడు బాణాలను వరంగా పొందాడు.

ఒకనాడు పాండవులు వనవాసం చేస్తున్న సమయంలో, అందరూ బర్బరీకుడు నివసించే వనం వద్దకు వెళ్ళడం తటస్థించింది. అక్కడున్న తటాకంలో నీటిని తీసుకురమ్మని యుధిష్టరుడు ఆదేశించగా, భీముడు నీటి కోసం ఆ తటాకంలోకి అడుగుపెట్టాడు. భీముడు తన తాత అన్న విషయం తెలియక బర్బరీకుడు ఆగ్రహించి, దేవి అభిషేకానికి ఉపయోగించే ఆ నీటిని మలినం చేసినందున శిక్ష తప్పదని, భీముణ్ణి ఎత్తి కిందకు విసిరేయబోయాడు. ఆ సమయంలో భీముడు తన తాత గారని తెలుసుకున్న బర్బరీకుడు, పెద్దలను అవమానించిన తప్పుకు ప్రాయశ్చిత్తంగా, సముద్రంలో దూకబోయాడు. అప్పుడు అమ్మవారు అడ్డుకుని, నీ శిక్షకు పరిహారంగా ఇక్కడ శివలింగ ప్రతిష్ట చేసి, తపస్సు చెయ్యమని ఆదేశించింది. అలా బర్బరీకుడు తన తాత గారి పేరిట నాడు ప్రతిష్ఠ చేసిన లింగమే, నేటి భీమేశ్వర లింగం.

కురు పాండవుల మధ్య కురుక్షేత్ర సంగ్రామం మొదలయినప్పుడు, ఆ యుద్ధంలో బర్బరీకుడు కూడా పాలు పంచుకోవాలని అనుకున్నాడు. యుద్ధంలో పాలు పంచుకోవడానికి తన తల్లి అనుమతి తీసుకోగా, అహిళావతి, బర్బరీకుని బలమెరిగి, ఏ పక్షమైతే బలహీనంగా ఉందో, వారికి అతని సహాయాన్ని అందించమని చెప్పి పంపించింది. తనదగ్గరున్న అజేయమైన మూడుబాణాలను తీసుకుని, కురుక్షేత్రంలో అడుగుపెట్టాడు బర్బరీకుడు. కౌరువుల పక్షాన 11 అక్షౌహిణులూ, పాండవులపక్షాన, 7 అక్షౌహిణుల సైన్యం వుంది కాబట్టి, పాండవులు బలహీనులని భావించి, వారి వైపు చేరాడు. అయితే, ఒకనాడు యుద్ధ రంగంలో శ్రీ కృష్ణుడు, పాండవుల శక్తిని తెలుసుకోదలచి, ఎవరు ఎన్ని రోజులలో యుద్ధాన్ని ముగించగలరు అని ప్రశ్నించాడు. దానికి ఒక్కొక్కరూ ఒక్కో సమాధానాన్ని చెప్పారు. అయితే, వారి గుంపుకు కాస్త దూరంగా నిలబడిన బర్బరీకుడిని చూసి, అతడి శక్తిని పరీక్షించే నెపంతో శ్రీకృష్ణుడు, బ్రాహ్మణుని వేషంలో, నువ్వైతే కురుక్షేత్ర యుద్ధాన్ని ఎన్నాళ్ళలో ముగించగలవలని ప్రశ్నించాడు. తన వద్ద దివ్య త్రిశరాలున్నాయనీ, వాటి ద్వారా క్షణకాలంలో యుద్ధాన్ని ముగించగలననీ, బర్బరీకుడు సమాధానమిచ్చాడు. వాటి గొప్పదనాన్ని కూడా వివరించాడు. "నా మొదటి బాణం వేటిని శిక్షించాలో గుర్తిస్తుంది. నా రెండవ బాణం, వేటిని రక్షించాలో గుర్తిస్తుంది. నా మూడవ బాణం, శిక్షను అమలుపరుస్తుంది." అని తన వద్దనున్న త్రిశరాల గురించి, వివరించాడు.

అప్పుడు వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఉన్న శ్రీ కృష్ణుడు, 'నీ మాటలు నమ్మబుద్ధిగా లేవు. నువ్వు చెప్పేదే నిజమైతే, ఈ చెట్టు మీద ఉన్న రావి ఆకుల మీద నీ తొలి బాణాన్ని ప్రయాగించు' అంటూ బర్బరీకుని రెచ్చగొట్టాడు. కృష్ణుని మాటలకు చిరునవ్వుతో, ఆ రావి చెట్టు మీద ఉన్న ఆకులన్నింటినీ గుర్తించేందుకు, తన తొలి బాణాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఆ బాణం, చెట్టు మీది ఆకులన్నింటి మీదా తన గుర్తును వేసి, శ్రీ కృష్ణుని కాలి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టింది. శ్రీ కృష్ణుడు కావాలనే ఒక ఆకును త్రుంచి, తన కాలి క్రింద దాచిపెట్టాడు.  తన బాణం కృష్ణుడి పాదం దగ్గర తిరగడం చూసిన బర్బరీకుడు, 'అయ్యా! మీ కాలి కింద ఒక ఆకు ఉండిపోయినట్లు ఉంది. దయచేసి మీ పాదాన్ని పక్కకు తీయండి' అని అడగగా, బర్బరీకుడి బాణం, ఆ ఆకును చీల్చి, తిరిగి అతని వద్దకు చేరుకుంది. అది చూసిన శ్రీకృష్ణుడు, బర్బరీకుడు యుద్ధంలో పాల్గోంటే ఫలితాలు తారుమారు కావడం తథ్యం అని భావించాడు. అప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు, 'బర్బరీకా! నువ్వు బలహీన పక్షాన నిలబడి పోరాడాలనుకోవడం మంచిదే. కానీ, నువ్వు ఏ పక్షానికైతే నీ సహాయాన్ని అందిస్తావో... నిముషంలో ఆ పక్షం బలమైనదిగా మారిపోతుంది కదా! అలా నువ్వు, పాండవులూ, కౌరవుల పక్షాన మార్చి మార్చి యుద్ధం చేస్తుంటే, ఇక యుద్ధభూమిలో నువ్వు తప్ప ఎవ్వరూ మిగలరు' అని సత్యాన్ని విశదపరిచాడు.

శ్రీ కృష్ణుడి మాటలకు బర్బరీకుడు చిరునవ్వుతో, 'ఇంతకీ మీరెవరు స్వామీ, మీకేం కావాలి?' అని అడిగాడు. దానికి శ్రీ కృష్ణుడు, 'మహాభారత యుద్ధానికి ముందు, ఒక వీరుడి తల బలి ఇవ్వాల్సి ఉంది. నీకంటే వీరుడు మరెవ్వరూ లేరు కనుక, నీ తలనే బలిగా ఇవ్వు' అని కోరాడు. దాంతో, మారు వేషంలో వచ్చింది సాక్షాత్తూ శ్రీకృష్ణుడే అని, బర్బరీకుడికి అర్థమైపోయింది. మారు మాట్లాడకుండా, తన తలను అర్పించేందుకు సిద్ధపడ్డాడు. అయితే, తనకు కురుక్షేత్ర సంగ్రామాన్ని చూడాలని ఎంతో ఆశగా ఉందనీ, ఆ సంగ్రామాన్ని పూర్తిగా చూసే భాగ్యాన్ని తనకు కల్పించమనీ, కోరుకున్నాడు బర్బరీకుడు. ఆ విధంగానే, అతను తన శిరస్సును ఖండించుకున్న తరువాత, కురుక్షేత్రం మొత్తం కనిపించేలా, ఒక ఎత్తైన కొండపై దానిని పెట్టి, ఆ సంగ్రామాన్ని వీక్షించేలా చేశాడు, కృష్ణ భగవానుడు.

బర్బరీకుడి వద్దనున్న మూడు బాణాలూ, అధ్యాత్మిక, అధిభౌతికా, అధిదైవిక త్రివిధ తాపాలని చెబుతారు, పండితులు. వారి వారి సంచిత కర్మలు, ఎవరెవరు పోతారో గుర్తుపెట్టగా, ఆగామికర్మ, ఎవరికి ఇంకా లోకంలో నూకలున్నాయో గుర్తిస్తే, ప్రారబ్ధం, ఎవరెవరిని సంచితం గుర్తు పెట్టిందో, వారిని మట్టుపెడుతుంది. ఇది కర్మల ప్రతిరూపం అనుకుంటే, శ్రీకృష్ణుని శరణాగతి చేసినవారికి, వీటినుండి రక్షణ కలిగి, ఆ తాపాలనూ, కర్మలనూ నశింప చేసి, మనలను రక్షిస్తాడు. మహాభారత యుద్ధానికి సాక్ష్యంగా నిలిచిన బర్బరీకుడు, శాప వశాన జన్మించి, శ్రీ కృష్ణుడి వలన మరణించాడు.

ఒకనాడు భూమ్మీద అధర్మం పెరిగిపోయిందని బ్రహ్మ, విష్ణు, పరమేశ్వరులను వేడుకోవడానికి, దేవతలందరూ వచ్చారు. వారి బాధలను తెలుసుకున్న శ్రీ మహా విష్ణువు, దుష్ట శక్తులను సంహరించడానికి, త్వరలోనే తానొక అవతారాన్ని ధరిస్తానని, వారికి మాట ఇచ్చాడు. ఇదంతా వింటున్న ఒక యక్షుడు, ఈ మాత్రం దానికి విష్ణువే మనిషిగా అవతరించడం దేనికి? నేనొక్కడిని చాలనా? అని ఒకింత పొగరుగా మాట్లాడాడు. దానికి నొచ్చుకున్న బ్రహ్మ, యక్షుడికి ఓ శాపం విధించాడు. ధర్మానికీ, అధర్మానికీ నడుమ భారీ ఘర్షణ జరగబోయే క్షణం వచ్చినప్పుడు, మొట్ట మొదట బలయ్యేది నువ్వే.. అంటూ శపించాడు. ఆ విధంగానే, బర్బరీకుడు యుద్ధ ప్రారంభంలో బలి అవ్వాల్సి వచ్చింది. కురుక్షేత్రం ముగిసిన తరువాత, శ్రీకృష్ణుడిని శరణు వేడుకుని, శాప విమోచనం పొందాడు. అప్పుడు శ్రీ కృష్ణుడు, కలియుగంలో బర్బరీకుడు పూజలందుకుంటాడనీ, అతడిని తలుచుకున్నంత మాత్రాన, భక్తుల కష్టాలన్నీ కడతేరిపోతాయనీ వరమిచ్చాడు. ప్రస్తుతం మన రాజస్థాన్, నేపాల్ లలో ఖాటుశ్యామ్ జీ పేరిటా, గుజరాత్లో బలియాదేవ్ పేరిటా, బర్బరీకుడిని కొలుస్తున్నారు భక్తులు.  ఉత్తరాదిలో బర్బరీకుడిని ఆరాధించేవారి సంఖ్య, అసాధారణం. శ్రీకృష్ణుడి మెప్పును పొందిన ఖాటు శ్యాంకు, తమ కోరికలను తీర్చడం ఓ లెక్కేమీ కాదన్నది, భక్తుల నమ్మకం. మూడు బాణాలతో ముల్లోకాలనూ జయించగల ఆయనకు, తమ కష్టాలను కడతేర్చడం, చిటికెలో పని అన్నది, ఆయనను నమ్ముకున్నవారి విశ్వాసం.

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!

Monday, 6 June 2022

కుండలాల కోసం నాగలోకాన్ని అల్లకల్లోలం చేసిన ఉదంకుడెవరు? Udanka's Gurudakshina

  

కుండలాల కోసం నాగలోకాన్ని అల్లకల్లోలం చేసిన ఉదంకుడెవరు?

ద్వారకకు బయలుదేరిన శ్రీ కృష్ణుడు, ఉదంకుడి ఆశ్రమంలో ఆగాడు. కురుక్షేత్ర సంగ్రామంలో కౌరవులందరూ హతమైపోయారన్న వార్త తెలుసుకుని, క్షణికావేశాకిని లోనయిన ఉదంకుడు, శ్రీ కృష్ణుడిని శపించబోయాడు. కానీ, సృష్టి ధర్మాన్నీ, శ్రీ కృష్ణుడి నిజ స్వరూపాన్నీ తెలుసుకుని, ఆయనను పరిపరివిధాలా స్తుతించి, తాను ఎప్పుడు తలచుకుంటే, అప్పుడే మేఘాలు వర్షించేలా, శ్రీ కృష్ణుడి దగ్గర వరం పొందాడు. ఈ సంఘటనలన్నింటినీ, మన గత వీడియోలో తెలుసుకున్నాము.. ఇక ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, ఉదంకుడికి, శ్రీకృష్ణుడినే శపించగలిగేటంత శక్తి ఎలా వచ్చింది? అసలు ఉదంకుడెవరు? మహాభారతం, ఆదిపర్వంలోని ఈ ఆసక్తికర, చారిత్రక విశేషాలను తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/JG72lgzyygg ]

ఉదంకుడు గౌతముని ముఖ్య శిష్యులలో ఒకడు. విద్యాభ్యాసము పూర్తయిన తరువాత, మిగిలిన శిష్యులందరికీ గౌతముడు, ఎవరికి తగిన వరాలు వారికిచ్చి పంపాడు. కానీ ఉదంకుడికి మాత్రము, ఏ వరమూ ఇవ్వలేదు. ఉదంకుడు ఆశ్రమంలోనే ఉండి, గౌతముడికి భక్తితో శుశ్రూష చేయసాగాడు. ఒకరోజు ఉదంకుడు మిక్కిలి బరువైన కట్టెలమోపు తీసుకు వచ్చి, ఆశ్రమం వద్ద పడవేసే సమయంలో, అతడి జడ ఆ కట్టెల మోపులో చిక్కి, తెగిపోయింది. అతడి జడలోని వెంట్రుక తెల్లగా మెరిసి పోవడము చూసిన ఉదంకుడు, తనకు వయస్సు మీరి పోయిన విషయము గ్రహించి, బాధను ఓర్వలేక, ఏడవసాగాడు. అది చూసిన గౌతముడు, ఉదంకుడి కన్నీళ్ళు భూమి మీద పడకుండా పట్టమని, తన కుమార్తెను పంపాడు. తండ్రి ఆజ్ఞ మీద గౌతముడి పుత్రిక, ఆ కన్నీళ్ళను పట్టడానికి ప్రయత్నించి, అవి సలసల కాగుతుండటము వలన, వాటిని జారవిడిచింది. అది చూసిన గౌతముడు, "ఉదంకా! ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగాడు. అందుకు ఉదంకుడు "గురువుగారూ! మీరు మిగిలిన శిష్యుల మీద చూపిన దయను, నా మీద చూప లేదు. వారు వెళ్ళి హాయిగా, గృహస్థులై సుఖపడుతున్నారు. నేను మాత్రము, ఇలా ముసలివాడినయ్యాను. ఇక నాకు వివాహము కాదు. అందుకే ఈ ఏడుపు" అని చెప్పాడు. అందుకు గౌతముడు, "ఉదంకా! దిగులుపడకు. నీకు మరలా యవ్వనం ప్రసాదిస్తున్నాను. అంతే కాక, నా కుమార్తెను నీకిచ్చి వివాహము చేస్తాను. నీవిక గృహస్థాశ్రమం స్వీకరించి, సంతోషాన్ననుభవించు" అని అన్నాడు.

గౌతముడు, తన కుమార్తెకు కూడా అప్పటికే వయస్సు మీరి పోయిందని గ్రహించి, ఆమెకు కూడా యవ్వనంతోపాటు నూతన శరీరాన్ని ప్రసాదించి, వారిరువురికీ వివాహము చేశాడు. వివాహానంతరం ఉదంకుడు, "గురువర్యా! మీరు నాకు యవ్వనాన్ని ప్రసాదించి, యవ్వనవతి అయిన కుమార్తెనిచ్చి వివాహము చేశారు. మీ ఋణము ఎలా తీర్చుకోగలను? మీరు నాకు ఏదో ఒక పని చెప్పండి. అది నెరవేర్చి, నా ఋణమును తీర్చుకుంటాను. అదే నా గురుదక్షిణ" అని అన్నాడు. అప్పుడు గౌతముడు, "అదేమిటి ఉదంకా! నీవు నాకు వేరే గురుదక్షిణ ఇవ్వాలా! నీ గురుభక్తీ, మంచి నడవడిక, ఇదే నీ గురుదక్షిణ" అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళాడు. అప్పుడు ఉదంకుడు తన గురుపత్ని అహల్య వద్దకు వెళ్ళి, "అమ్మా! తమరైనా చెప్పండి. తమకు నేను ఏ విధంగా గురుదక్షిణ సమర్పించుకోవాలో.." అని అడిగాడు. అందుకు అహల్య, "మీ గురువుగారి మాటే కదా నా మాట. అయినా నువ్వు అడిగావు కనుక, నేను చెప్తున్నాను. నీవు మిత్త్రసహుడనే వాని వద్దకు వెళ్ళి, అతడి భార్య వద్ద ఉన్న కుండలములు తెచ్చి, నాకు ఇవ్వు" అని చెప్పింది. ఉదంకుడు కుండలములు తెచ్చే పని మీద వెళ్ళాడు.

కొంతసేపటికి ఆశ్రమానికి తిరిగి వచ్చిన గౌతముడికి ఉదంకుడు కనిపించక పోయేసరికి, భార్యను అడిగాడు. ఉదంకుడిని కుండలములకు పంపిన విషయము చెప్పింది, అహల్య. అప్పుడు గౌతముడు, "మిత్త్రసహుడు రాక్షసుడిగా మారాడు. అతడు శాపవశాన, మనుష మాంసము తింటూన్నాడు. ఈ విషయము ఉదంకుడికి తెలియదు కనుక, ఏమి జరుగనున్నదో" అని గౌతముడు కలవర పడ్డాడు. ఆ మాటలకు అహల్య కలవర పడి, నాకు ఈ విషయం తెలియక, ఉదంకుడిని పంపాను. తనకు ఎటువంటి కష్టం రాకుండా కాపాడమని, గౌతముడిని వేడుకుంది. ఉదంకుడు ఒక అడవిలో మిత్త్రసహుడిని కలుసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో మిత్త్రసహుడు, ఎర్రటి కళ్ళతో, రక్తసిక్త శరీరముతో, భయంకరముగా ఉన్నాడు. అయినా, ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడిని చూసి భయపడలేదు. ధైర్యంగా తన ముందు నిలబడిన ఉదంకుడిని చూసిన మిత్త్రసహుడు, "ఎవరు నువ్వు, ఎక్కడకు వెళుతున్నావు? ఈ రోజు ఆహారము దొరకక అవస్థ పడుతున్నాను. సరైన సమయంలో వచ్చిన నిన్ను, ఇక చంపి తినక వదలను" అని అన్నాడు. అందుకు ఉదంకుడు, "రాజా! నేను మాగురువు గారి పనిమీద వెళుతున్నాను. గురుకార్యము మీద వెళ్ళే నన్ను చంపుట మహా పాపము. ఇంతటి అధర్మకార్యానికి ఒడిగడతావా?" అని అడిగాడు. అప్పుడు మిత్త్రసహుడు, "బ్రాహ్మణా! నన్ను దినములో మూడవ ఝామున, మనుష్య మాంసము తినమని, దేవతలు ఆదేశించారు. కనుక నిన్ను తిని, నా ఆకలిని తీర్చుకుంటాను" అని అన్నాడు. అందుకు సరేనన్న ఉదంకుడు, "ముందు నా గురువుగారి కార్యము నెరవేర్చి, తరువాత నీ ఆకలి తీర్చగలను. నన్ను నమ్ము. నేనిది నా కొరకు కోరడము లేదు. నా గురుపత్ని కొరకు అడుగుతున్నాను. కనుక నా కోరిక తప్పక తీరుస్తావని నమ్ముతున్నాను" అని అన్నాడు ఉదంకుడు.

ఆ మాటలకు మిత్త్రసహుడు, "నీ కోరిక ఏమిటి?" అని అడిగగా ఉదంకుడు, "మహాత్మా! నా గురుపత్ని తమరి భార్య కుండలములు కావాలని అడిగింది. అవి మీరు ఇప్పిస్తే, నేను వాటిని గురుపత్నికి సమర్పించి, తిరిగి వచ్చి మీకు ఆహారము కాగలను" అని అన్నాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడు, "ఆ కుండలములు నావి కాదు కదా! పరుల సొమ్ము నేను ఎలా ఇవ్వగలను" అని అన్నాడు. అందుకు ఉదంకుడు, "నేను మీ భార్య కుండలములు కోరుతున్నాను. అది పరుల సొమ్ము ఎలా అవుతుంది" అని అడిగాడు. ఆ మాటలకు మిత్త్రసహుడు, "అయితే నువ్వు నా భార్య వద్దకు వెళ్ళి, నేను చెప్పానని చెప్పి, కుండలములు తీసుకో" అని ఆమె నివాసం చూపించాడు. ఆ విధంగానే ఉదంకుడు, మిత్త్రసహుడి భార్య మదయంతి దగ్గరకు వెళ్ళి, "మా గురుపత్ని అహల్య మీ కుండలములు అడిగి తెమ్మని నన్ను పంపింది. మీరు కుండలములు ఇస్తే, నేను వెళతాను" అని అన్నాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడి భార్య, "నువ్వు ఉదంకుడివనీ, నా భర్త మిత్త్రసహుడు నిన్ను పంపాడనీ, నన్నెలా నమ్మమంటావు?" అని అడిగింది. దాంతో ఉదంకుడు తిరిగి మిత్త్రసహుడి దగ్గరకు వెళ్ళి, "నీ భార్య నన్ను గుర్తు తీసుకురమ్మని అడిగింది. కనుక నాకు ఏదైనా గుర్తు ఇచ్చి పంపు" అని అన్నాడు. అప్పుడు మిత్త్రసహుడు, "నేను చెప్పే మాటలు జాగ్రత్తగా నా భార్యతో చెపితే, తను నీకు కుండలములు ఇస్తుంది. అని చెప్పి పంపాడు.

ఆ విధంగా, మిత్త్రసహుడు చెప్పిన మాటలను మదయంతికి చెప్పగా, సంతోషంతో తన కుండలాలను ఉదంకుడికి అప్పగించింది. "కుమారా! ఈ కుండలముల కొరకు దేవతలూ, గంధర్వులూ, నాగులూ పొంచి ఉన్నారు. వారు ఈ కుండలములు పొందడానికి, అనేక ఉపాయములు పన్నుతుంటారు. కనుక నీవు జాగ్రత్త వహించాలి. ఈ కుండలములను నీవు నేల మీద పెట్టినా, వీటికి ఎంగిలి సోకినా, దీని శక్తి క్షీణిస్తుంది. నీవు ఈ కుండలములను భక్తితో సేవించి పూజించినట్లయితే, నీకు ఆకలిదప్పులు ఉండవు. నీకు అగ్నివలనగానీ, విషమువలనగానీ, భూత ప్రేత పిశాచములవలనగానీ, భయము ఉండదు. ఈ కుండలములు, పిల్లలకయినా, పెద్దలకయినా, ఎవరికైనా కచ్చితంగా సరిపోతాయి. ఈ కుండలములు బంగారమును కురిపిస్తాయి. అందువలన, వీటిని అత్యంత అప్రమత్తతతో తీసుకు వెళ్ళి, నీ గురుపత్నికి సమర్పించు" అని మదయంతి తగు జాగ్రత్తలు చెప్పి, ఉదంకుడిని ఆశీర్వదించి పంపింది.

మిత్త్రసహుడి భార్య మదయంతి వద్ద కుండలములు తీసుకున్న ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడి వద్దకు వచ్చి, తన గుర్తుగా ఇంతకు ముందు మదయంతితో చెప్పమన్న మాటలకు అర్థం మేమిటని ప్రశ్నించాడు. అందుకు మిత్త్రసహుడు, "బ్రాహ్మణ కుమారా! లోకములో క్షత్రియులు బ్రాహ్మణులను పూజిస్తారు. నేను కూడా బ్రాహ్మణులను పూజిస్తాను. నేను బ్రాహ్మణుల పట్ల చేసిన చిన్న అపరాధము, నన్నిలా మానవ మాంస భక్షకుడిగా చేసింది. నేను చేసిన పాపమునకు పరిహారము, బ్రాహ్మణ పూజ ఒక్కటే మార్గము. అది అంతగా పని చేస్తుందని తెలియకున్నా, అంతకంటే వేరు మార్గము లేదు. ఇదే నేను చెప్పిన మాటలకు అర్ధము. బ్రాహ్మణుడవైన నీ కోరికను మన్నించి, నీకు కుండలములను ఇవ్వమని చెప్పాను. అందువలన నా పాపమును కరిగించాలని అనుకున్నాను" అని చెప్పాడు. ఆ విధంగానే, ఊదంకుడి దర్శనము వలన, మిత్త్రసహుడికి పూర్వజన్మ జ్ఞానం, దానము చెయ్యాలన్న బుద్ధీ, వినయమూ కలిగాయి. ఉదంకుడి తపోమహిమ వలన, మిత్త్రసహుడు, దుఃఖ విముక్తుడయ్యాడు. ఉదంకుడు మిత్త్రసహుడిని ఆశీర్వదించి, "రాజా! మంచి మనస్సు కల వారికి, పొరపాటున ఆపద కలిగినా, అవి వెంటనే తొలగిపోతాయి. నీ సుగుణములే, నీ పాపములను పోగొడతాయి. నా గురువు కృప, నీ మీద ప్రసరించింది. ఇక నీకు శుభము జరుగుతుంది" అని చెప్పి, గురుపత్ని వద్దకు తిరుగు ప్రయాణమయ్యాడు.

ఉదంకుడు కుండలములను తీసుకువెళుతుండగా, మార్గ మధ్యంలో ఆకలి వేసింది. కుండలములను జింక చర్మముతో చేసిన సంచిలో పెట్టి, చెట్టు కొమ్మకు తగిలించి, తను చెట్టెక్కి పండ్లు కోసుకుని తింటుండగా, అకస్మాత్తుగా వీచిన గాలికి చెట్టు ఊగడంతో, కొమ్మకు తగిలించిన సంచి కింద పడింది. అక్కడ పొంచి ఉన్న ఒక నాగు పాము, ఆ సంచిని నోటకరచుకుని, వేగంగా పోయి ఒక పుట్టలోకి దూరింది. వెంటనే ఉదంకుడు ఒక కర్రను తీసుకుని, ఆ పుట్టను తవ్వసాగాడు. ఆ తవ్వకానికి భూమి కంపించింది.

ఇంతలో దేవేంద్రుడక్కడకు వచ్చి, "బ్రాహ్మణోత్తమా! అంత చిన్నకర్రతో తవ్వి, పాతాళమును చేరడము సాధ్యమా? ఇక్కడి నుండి పాతాళమునకు వెయ్యి యోజనముల దూరము ఉంది. నీ కుండలములు తస్కరించిన నాగుపాము ఎవరో కాదు. అతడు నాగరాజు అయిన ఇరావంతుడి కుమారుడు." అని చెప్పగా ఉదంకుడు, "దేవా! అతడు పాతాళానికి వెళ్ళినా, నేను అతడిని వెంబడించి వెళ్ళి, కుండలములను తీసుకు వస్తాను" అని అన్నాడు. దేవేంద్రుడికి ఉదంకుడి పట్టుదల నచ్చింది. అందువలన ఉదంకుడి చేతిలోని కొయ్యకు, వజ్రాయుధానికున్న శక్తిని ప్రసాదించాడు. ఉదంకుడు ఆ కర్రతో ఒక్క పోటుపొడవగానే, పాతాళానికి దారి ఏర్పడింది. ఆ దారిగుండా ఉదంకుడు, పాతాళంలో ఉన్న నాగలోకానికి వెళ్ళాడు. పటిష్ఠమైన కోటగోడలూ, ద్వారములూ, అగడ్తలూ ఉన్న నాగలోకాన్ని చూడగానే, ఉదంకుడికి తాను కుండలములు పొందడము అంత సులువైన పనికాదని తెలిసింది. ఇంతలో అతడి ఎదుట అరుణవర్ణములు కలిగిన ఒక గుర్రము కనిపించింది.

నలుపురంగు దేహము, శ్వేతవర్ణ తోక కలిగిన ఆ గుర్రము ఉదంకుడితో "ఉదంకా! నీవెవరో నాకు తెలుసు. నేను, నీవు రోజూ ఆశ్రమంలో పూజించే అగ్నిహోత్రుడిని. కుండలములు ఎక్కడ ఉన్నాయో నీకు చెప్తాను. నీవు నా చెవిలో ఊదు" అని అన్నాడు. ఉదంకుడు ఆ గుర్రము చెవిలో ఊదగానే, ఆ గుర్రము శరీరము నుండి వచ్చిన పొగలు, నాగలోకమంతా వ్యాపించాయి. వాయు భక్షకులైన నాగులకు, ఆ పొగ వలన ఊపిరి ఆడలేదు. నాగులంతా విలవిలా కొట్టుకోసాగారు. కుండలములు దొంగిలించిన ఇరావంతుడి కుమారుడు కూడా, గిలగిలా కొట్టుకోసాగాడు. వేరే మార్గము లేక, నాగరాజు కుండలములు తీసుకు వచ్చి, ఉదంకుడికి ఇచ్చి, శరణు వేడారు. ఉదంకుడు వారిని క్షమించి, వెంటనే తన ఆశ్రమానికి వెళ్ళి, గురుపత్నికి కుండలములు అందజేశాడు. అప్పుడు గౌతముడు ఉదంకుడిని చూసి, "ఉదంకా! రాక్షస ప్రవృత్తి కలిగిన మిత్త్రసహుడిని ప్రసన్నము చేసుకుని, కుండలములు సంపాదించడమూ, అగ్నిదేవుని ప్రసన్నము చేసుకుని, కుండలములను నాగరాజు నుండి సంపాదించడమూ, నీవే చేయగలవు. ఇది వేరొకరు చేయలేరు" అని శిష్యుడిని పొగిడి, అనేక విద్యలనూ, వరాలనూ ప్రసాదించాడు. గౌతమ మహర్షి శిష్యునిగా, ఉదంకుడు ముల్లోకాలలో ఖ్యాతి గడించాడు.

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!

Monday, 30 May 2022

శ్రీ కృష్ణుడిని శపించబోయిన మహర్షి! Rishi tried to curse Lord Krishna!

   

ఉదంక మేఘాలంటే ఏంటి? కోపంతో శ్రీ కృష్ణుడిని శపించబోయిన మహర్షి ఎవరు?

మన పురాణ ఇతిహాసాలలో ఎందరో మహర్షులు లోక కల్యాణార్థం, ఎన్నో త్యాగాలు చేశారు. త్రిమూర్తులను సైతం తమ తపో బలంతో వణికించిన బ్రహ్మర్షులెందరో ఉన్నారు. అటువంటి మహా తపో ధనులలో ఒకరు, కోపంతో శ్రీ కృష్ణ భగవానుడిని శపించడానికి ఎందుకు సిద్ధపడ్డాడు? ఆయనకు, శ్రీ కృష్ణ భగవానుడిచ్చిన వరాలేంటి? దేవేంద్రుడిచ్చిన అమృతాన్ని ఆయన ఎలా చేజార్చుకున్నాడు - వంటి ఉత్సుకతను రేకెత్తించే విషయాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/9pgoEziMXEg ]
 
కురుక్షేత్ర సంగ్రామం ముగిసిన తరువాత, అర్జునుడికి జ్ఞాన బోధ చేసి, తన తల్లి దండ్రులను చూసి చాలా కాలం కావడంతో, శ్రీ కృష్ణుడు ద్వారకకు పయనమయ్యాడు. రథము ముందుకు పోతుందే కానీ, శ్రీకృష్ణుడి మనసు మాత్రము, అర్జునుడి మీద నుండి మరల లేదు. రథము ముందుకు పోతుంటే, శ్రీకృష్ణుడు, అర్జునుడు కనిపించినంత సేపు, వెనక్కి తిరిగి చూస్తూనే ఉన్నాడు. శ్రీకృష్ణుడూ, సాత్యకీ ఒక రథము మీద ఉంటే, సుభద్ర వేరొక రథము మీద ప్రయాణం చేస్తోంది. అలా ద్వారకకు వెళుతున్న శ్రీకృష్ణుడు, ఉదంకుడి ఆశ్రమము చూసి, అయన వద్దకు వెళ్ళాడు. ఉదంకుడు శ్రీకృష్ణుడిని చూసి, "కృష్ణా! పాండవులూ, కౌరవుల నడుమ సయోధ్యను కుదిర్చావా? కౌరవులూ, పాండవులూ, ఎవరి రాజ్యములు వారు పాలిస్తూ, క్షేమంగా ఉన్నారా?" అని ఏమీ ఎరుగని వాడిలా అడిగాడు. శ్రీకృష్ణుడు కూడా ఏమీ ఎరుగని వాడిలా, "మహర్షీ! నేను కురు పాండవుల సంధి ప్రయత్నం చేస్తూ, వారితో అనేక విధముల వాదించి, నయానా భయానా చెప్పాను. కొంచెం గద్దించి కూడా చెప్పాను. నాతోచేరి మహర్షులూ, మునులూ, భీష్ముడూ, ద్రోణుడి వంటి వారు కూడా, సంధి చేసుకోవడమే మేలని, పలు విధముల చెప్పజూశారు. అయినా, సుయోధనుడూ, అతడి తమ్ములూ, పెడచెవిన పెట్టారు. కురుపాండవులకు జరిగిన యుద్ధములో, కౌరవులు సమూలంగా నాశనమయ్యారు. పాండవులు ఐదుగురు తప్ప, ఇరువర్గాలలో ఎవరూ మిగల లేదు. కాల నిర్ణయమును ఎవరు తప్పించగలరు?" అని అన్నాడు.

ఆ మాటలకు ఉదంకుడు కోపంతో ఊగిపోతూ, "కృష్ణా! దీనికంతటికీ నువ్వే కారణం. నువ్వు తలచుకుంటే, సంధి కుదిరేది. నీకు శక్తి ఉండి కూడా ప్రయత్నించక, నీ మోసంతో కౌరవులను సమూలంగా నాశనం చేశావు. ఇంత ఘోరము, నీ వలననే జరిగింది కనుక, నేను నిన్ను శపిస్తున్నాను" అంటూ ఆవేశంతో పలికాడు. ఆ మాటలు విన్న కృష్ణుడు, ‘మహర్షీ! నేను చెప్పబోవు మాటలు విని, తరువాత మీ ఇష్టం వచ్చిన విధముగా చెయ్యండి. మీ వంటి తపోధనులకు కోపము తగదు. కనుక శాంతము వహించి, ప్రశాంత చిత్తముతో నేను చెప్పేది వినండి. ముందు నేనెవరో తెలియజెబుతాను. సత్వ రజో తమో గుణములు నా యందే ఉండి, నా ఆజ్ఞానుసారం ప్రవర్తిస్తాయి. మరుత్తులూ, వసువులూ మొదలైన దేవతాగణములన్నీ, నా యందే ఉద్భవించాయి. ఈ విశ్వమంతా నేను వ్యాపించి ఉన్నాను. ఈ సృష్టి అంతా, నా యందే వ్యాపించి ఉన్నది. పర, అపర తత్వములు నేనే. ఓంకారమూ, వేదములూ, నాలుగు వర్ణములూ, నాలుగు విధములైన ఆశ్రమాలూ, వాటికి సంబంధించిన సమస్త కర్మలూ, స్వర్గమూ, మోక్షమూ, అన్నీ నేనే, నా రూపాలే. యజ్ఞయాగాదులలో నన్ను స్తుతించి, యజ్ఞఫలమును పొందుతుంటారు. పాపములు చేసిన వారు కూడా, నన్ను భజించి, వారి పాపములకు ప్రాయశ్చితము చేసుకుంటారు. ఈ లోకములో అధర్మము పెచ్చుమీరి పోయనప్పుడు, నేను అవతరించి, అధర్మమును రూపుమాపి, ధర్మమును రక్షిస్తాను. ధర్మానికి హాని జరిగినప్పుడు, అధర్మవర్తనులను రూపు మాపి, ధార్మికులను రక్షించి లోకోపకారము చేస్తాను. ఉదంకా.. నేను సర్వసమర్ధుడనయినా, అధర్మవర్తనులైన కౌరవులతో, ధర్మవర్తనులైన పాండవులను కలపడానికి, ఎంతో ప్రయత్నము చేశాను. నేను చేసిన ప్రయత్నమును వ్యాసుడు, మొదలైన మహా మునులు కూడా ప్రశంసించారు. కానీ, దుర్మదాంధులైన కౌరవులకు, నా మాటలు రుచించలేదు. అందువలన, యుద్ధమే శరణ్యమయినది. అధర్మవర్తనులైన కౌరవులు సమూలంగా నాశనమయ్యారు. ఇదంతా లోక కల్యాణార్థమే జరిగింది’. అని సావధానంగా తెలియజేశాడు, శ్రీ కృష్ణుడు.

అప్పుడు ఉదంకుడు, "శ్రీకృష్ణా! నీవెవరో, నీ మహిమలేమిటో, నాకు ముందే తెలుసు. కానీ, నేను తాత్కాలిక కోపానికి గురి అయ్యాను. అందుకే నిన్ను నిందించాను. నీ అమృతతుల్యమైన వాక్కులతో, నా మనస్సులోని మాలిన్యాలను కడిగివేశావు. నాకు ఒక కోరిక ఉంది. మహోన్నతమైన నీ విశ్వరూపము చూడాలని ఆశగా ఉంది. నేను అందుకు అర్హుడిననుకుంటే, నాకు నీ విశ్వరూపము చూపించు" అని ప్రార్థించాడు. ఉదంకుడి మాటలు మన్నించిన శ్రీకృష్ణుడు, నాడు యుద్ధభూమిలో అర్జునుడికీ, భీష్ముడికీ చూపించిన విశ్వరూపమును, ఉదంకుడికి చూపించాడు. అనిర్వచనీయమూ, అద్భుతమూ అయిన ఆ విశ్వరూపమును చూసిన ఉదంకుడు, ఏకకాలమున భయము, ఆనందము, ఆశ్చర్యానికీ లోనై, చేతులు జోడించి, శ్రీకృష్ణుడిని పరి పరి విధాలా స్తుతించాడు. దాంతో సంతోషభరితుడైన వాసుదేవుడు ఉదంకుడితో, ఏదైనా వరము కోరుకోమన్నాడు. అందుకు ఉదంకుడు, "మహాత్మా! సామాన్యులకు దుర్లభమైన నీ విశ్వరూపమును కనులారా చూశాను. నాకు ఇంత కంటే ఏమి కావాలి? ఈ భాగ్యము నాకు చాలు" అని అన్నాడు. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు, "ఉదంకా! నా విశ్వరూపమును దర్శించిన నీకు, శుభములు కలుగుతాయి. కానీ, నీకు ఒక వరము ఇవ్వాలని నేననుకుంటున్నాను. అడుగు" అని అనగా, అందుకు ఉదంకుడు, "కృష్ణా! ఇదంతా కరవు ప్రాంతం. వర్షపు జలము కానీ, భూగర్భజలములు కానీ దొరకవు. కనుక, నేను ఎప్పుడు అనుకుంటే అప్పుడు, నాకు జలము లభించే వరమును ప్రసాదించు" అని అడిగాడు. అందుకు శ్రీకృష్ణుడు, "ఉదంకా! నీకు నీరు కావాలని అనిపించినప్పుడు నన్ను స్మరించినట్లయితే, నీకు తప్పక నీరు లభిస్తుంది" అని వరాన్నిచ్చి, శ్రీ కృష్ణుడు ద్వారకకు ప్రయాణమయ్యాడు.

ఒకరోజు ఉదంకుడికి దాహము వేయగా, ఆ శ్రీ కృష్ణ భగవానుడిని తలచుకున్నాడు. వెంటనే ఉదంకుడి ఎదుట ఒక కడజాతి వాడు కనిపించాడు. అతడి ఒంటి మీద బట్టలు లేవు. చాలా మురికిగా ఉన్నాడు. అతడి చుట్టూ కుక్కలు తిరుగుతున్నాయి. కానీ, అతడి ఒంటి మీద నిర్మలమైన జలము స్రవిస్తోంది. అతడు ఉదంకుడిని పిలిచి, "ఉదంకా! నీకు దాహము వేస్తుంది కదా? నా శరీరము నుండి స్రవించే నిర్మలమైన జలము త్రాగు" అని అన్నాడు. ఆ మాటలు విన్న ఉదంకుడు ఆగ్రహించి, అతడి అవతారాన్ని చూసి అసహ్యించుకుని, అతడిని అక్కడి నుండి వెళ్ళి పొమ్మని అరిచాడు. ఆ మరుక్షణమే కడజాతివాడు, కుక్కలతో సహా మాయం అయ్యాడు. ఈ సంఘటనతో మరొక సారి, శ్రీ కృష్ణుడిని స్మరించుకున్నాడు ఉదంకుడు. వెంటనే శ్రీ కృష్ణుడక్కడ సాక్షాత్కరించాడు. అప్పుడు ఉదంకుడు ఆవేదనతో, "కృష్ణా! నిన్ను తలచుకుంటే జలము లభిస్తుందని అన్నావు కదా! నీవేమో నన్ను ఈ కడజాతి వాడి శరీరము నుండి లభించే జలము త్రాగమని అంటున్నావు. ఇదేనా నీవు నాకు ఇచ్చే వరము?" అని అడిగాడు.

అందుకు శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వుతో, "నీకు నేనిచ్చిన మంచి అవకాశమును జారవిడిచావు. నేను నీకు అమృతమును ప్రసాదించమని, దేవేంద్రుడికి చెప్పాను. మానవులు అమృతము త్రాగడానికి అర్హులు కాదని దేవేంద్రుడు నాతో అని, నా మాట కాదననలేక, "దేవా! నీవు కోరిన విధంగా నేను ఉదంకుడికి అమృతమును ఇస్తాను. కానీ, నేనతడి వద్దకు కడజాతివాడి రూపములో వెళతాను. అతడు నేనిచ్చే అమృతమును ఇష్టపడకపోతే, నేను చేయగలిగింది ఏమీ లేదు" అని దేవేంద్రుడే, మారు రూపంలో నీ వద్దకు కడజాతివాడిగా వచ్చి, అమృతము త్రాగమని చెప్పాడు. దానిని నీవు తిరస్కరించావు. ఇక నేనేమి చేయగలను? కానీ ఉదంకా, నీకు నేను ఇంకొక వరమును ఇస్తాను. నీకు సంవత్సరం పొడవునా, ఎప్పుడు కోరుకుంటే అప్పుడు నీరు లభించే వరమును ప్రసాదిస్తున్నాను. నీవు కోరుకున్న వెంటనే, మేఘములు నీ వద్దకు వచ్చి, వర్షము కురిపిస్తాయి. అలా వర్షాన్ని కురిపించే మేఘాలను, జనులు ఇక నుండి ఉదంక మేఘాలని పిలుస్తారు. నీ కోరిక ఈ విధముగా నెరవేరగలదు" అని పలికి, అదృశ్యమయ్యాడు శ్రీ కృష్ణ పరమాత్ముడు.

శ్రీ కృష్ణ భగవానుడినే శపించాలనుకున్న ఉదంకుడు, అంత శక్తివంతుడా? ఉదంకుడికి అమృతాన్ని అందించమని దేవేంద్రుడిని, స్వయానా శ్రీ కృష్ణుడే అడిగాడంటే, ఆయన తపోశ్శక్తి అంత గొప్పదా? అసలు ఈ ఉదంకుడెవరు? ఆయన చరిత్ర ఏంటి - వంటి విషయాలను, మన తదుపరి వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!